________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
પ્રમાદથી સત્યાનાશ.
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
સ્પષ્ટ સમજાયું આજે શ્રી નેમિનાથના ઉલ્લે દ્વારકાનગરી જોતજોતામાં હતી ન હતી ખથી એની વિશેષ પ્રતીતિ થાય છે. થઈ ગઇ !
આહ ! આ તો ત્રિખ‘ડાધિપતિ કૃષ્ણવાસુ દેવ, બાજુમાં બેઠેલા તેમના વડિલ બ્રાતા બળદેવ ! ભારતવર્ષમાં જેમની હાક વાગતી હતી એવી માંધવમેલડી ! ઉથલી પડનાર એમને સારથિ ! એ વસ્ત્ર ખ'ખેરી, પુનઃ રથ પર ચઢવા જાય ત્યાં તે અવાજ સભળાયે;–
૧૨૭
નિયાણું કરી ઢીપાયન ઋષિ દેવચેાનિમાં પહોંચ્યા. વિભગજ્ઞાને પૂર્વભવ જોયે અને પ્રતિજ્ઞા મુજબ કનક કાંગરાવાળી વિષ્ણુની
રથ વસ્તીવાળા પ્રદેશ છોડી ઘણે દૂર આવી પહોંચ્યા. અરણ્યના આ ભાગમાં ઊંચા વૃક્ષેા સિવાય ભાગ્યે જ ખીન્નુ કંઈ નજરે દ્વારામતીને અગ્નિ ચાંપ્યો. એમના આગ-ચઢતું ! વનના પ્રાણીઓ સિવાય કોઇ દેખાતુ
પણ નહીં.
6
મન પૂર્વે મદિરાના યથેચ્છ પાનથી ભાનભૂ લેલા-મર્યાદા મૂકી કામાંધ બનેલા યાદવા એક બીજાને ટાટા પીસી રહ્યા હતા. આમ દાઝયા પર ડામ ’ જેવી દશા પ્રવર્તી રહી ! નાશભાગ અને શકકળે મર્યાદા મૂકી ! જ્યાં ચારે બાજુ દાવાનળ લાગ્યા હાય ત્યાં શું ચીજ સાથે લેવાય અને કાણુ કેને બચાવી શકે યમરાજની ભીષણ લીલા સર્વત્ર વતી રહી. અહા ! પેલા રથ પૂર ઝડપે દોડી રહ્યો છે. અરે નગરીના મુખ્ય દ્વારને પણ વટાવી ગયા ! અરે પણ પેલુ કાણુ ઉથલી પડયું અને એમાં બેઠું છે કેાણુ ?
?
?
કૃષ્ણ વાસુદેવે રથ ઊભેા રખાવ્યા અને વડિલ અને ઉદ્દેશીને કહ્યું કે
ભાઇ મરણને તે આધુ' ઠેલી દીધું પણ તૃષા કપરી લાગી છે માટે કાઇપણ સ્થળેથી પાણી લાવા તા ઠીક થઇ પડે. વાસુદેવ પ્રત્યે અતૂટ પ્રીતિવાળા બળદેવે અશ્વોને છેડી નાંખ્યા અને તરત જ પાતે જળની શેષમાં
નીકળી પડ્યા. એકાદ વૃક્ષને અઢેલી વાસુદેવ વિચાર કરતાં આડા પડખે થયા, માંડ થાડી પણ પેાતાની નજર સામે જે બની ગયું એને પળે વીતી હશે ત્યાં તા સરરર કરતુ એક બાણુ આવી વાસુદેવની છાતીમાં ભાંકાચું !
For Private And Personal Use Only
સારથિનું કલેવર તેા આ ભૂમિમાં જ ભસ્મીભૂત થવાનું!!
ખેલતા તે બેડા થયા. માનવને અવાજ અરરર, આ ચા પાપીનું કામ છે એમ સાંભળી તીર ફૂંકનાર વ્યક્તિ દોડતી આવી. અને પાસે આવતાં જ વાસુદેવની છાતી લેાહીવાળી નિરખી આભી મની ગઇ ! હિંમત સમ્રૂર, કેવલ બે જ જણા જઇ શકશે.એકઠી કરી એલી કે-મોટા ભાઇ, આપ અહીં એકાકી ક્યાંથી ? મેં તા ચમકતી આંખ જોઇ, કોઈ મૃગલ' હશે એમ કલ્પના કરી, નિશાન લીધેલું, મારા અપરાધ માફ કરો, આપના મૃત્યુમાં કારણભૂત બનવા ન પામું એ અર્થે તે ઘર છેાડી અરણ્યવાસ સ્વીકાર્યાં. આમ છતાં આપ સરખા વડિલના પ્રાણ લેવામાં આખરે હું જ કારણરૂપ બન્યા ! આપ એકલા અહીં ક્યાંથી આવી ચઢ્યા એ તેા કહે.
જાણે પૂર્વનું શૈા સાવ મરી ગયુ. હાય તેમ ઉભય બંધુઓએ, આ સાંભળ્યું. એક હરફ સરખા પણ ન ઉચ્ચાર્યાં ! રથમાંથી બળદેવે બહાર આવી અશ્વોની લગામ હાથમાં લીધી; અને ધીખતી ધરતીને રામરામ કર્યાં!
આનું નામ જ ભવિતવ્યતા ! વિધિના લેખ તે આ. ખાર યાજનના વિસ્તારવાળી
ભાઇ, જરાકુમાર તું જરા પણ શાક ન
