________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
આત્માનંદ પ્રકાશ,
જ્યાં શ્રદ્ધા થાય ત્યાં કરવી, અને પછી બુદ્ધિનો ઉપયોગ કરતે કરતે, શ્રદ્ધાના વિષયને વિસ્તારતા જ એ કમ અધિકાર ને અનુસરીને રહે છે. જે અધિકારતેવી શ્રદ્ધા થાય તે કરવી. શ્રદ્ધાથી જે આચાર કે વિચાર ઉદ્ભવે તે ઊપર બુદ્ધિથી વિવેચન કરી જોતાં, તેમાં જે આપણને નિર્દોષતા જોવામાં આવે તો તેને અંગીકાર કરે. નહી તે તેને ત્યાગ કરવો. કેવલ અંધ શ્રદ્ધાથી સદોષ આચાર વિચારમાં પ્રવર્તવું નહીં. આપણી બુદ્ધિમાં કોઈ આચાર કે વિચાર શુદ્ધ લાગતું હોય તો તે ઊપર શ્રદ્ધાના વિષયને વિસ્તારતે વિસ્તારતે આહત સિદ્ધાંતને તત્ત્વજ્ઞાન પર્યત લાવ. આ પ્રકારે શ્રદ્ધાને અભ્યાસ કરનાર સમકિત ધારી મુમુક્ષુ ગમે ત્યાંથી આરંભ કરે, પિતાના અધિકારને અનુસારે ગમે તે ઉપર શ્રદ્ધા કરે, તે પણ તેની શ્રદ્ધાને પૂર્ણ વિપાક અને વિરામ સ્યાદ્વાદ સિદ્ધાંતમાં થાય, એમાં જરા પણ સંશય નથી. ગમે તે માર્ગે. ગમે તે સ્થાને, સમ્યકત્વ ધર્મને બાધ ન આવે તેવી રીતે શ્રદ્ધાળુ થવું એજ આવશ્યક છે. શ્રદ્ધા વગર માણસ કોઈ પણ કરી શક્તા નથી, તેનાં બે કારણ છે. એક તે તેને આગમ અને ગુરૂ ઉપર શ્રદ્ધા નથી, બીજું તેને પોતાના શુદ્ધ કર્તવ્ય ઊપર શ્રદ્ધા નથી. અજ્ઞાની પ્રાણું તે શું કરવું તેજ જાણતે નંથી અને એવાજ અજ્ઞાનમાં વિનાશ પામી જાય છે અને જે જાણ્યા છતાં શ્રદ્ધા કરતો નથી તે તે દી લઇને કુવામાં પડી વિનાશ પામે છે. અજ્ઞાનની વૃત્તિ બુદ્ધિથી ઉપજે છે, પણ જો તેમાં શ્રદ્ધા ન હોય તો તે વિનષ્ટ થઈ જાય છે.
આ ઊપરથી આપણે જાણવું જોઈએ કે, શ્રદ્ધા એ કે મહાન ગુણ છે. જ્યાં એ ગુણ જાજવલ્યમાન નથી ત્યાં ધામક વૃત્તિ અને તેના દિવ્ય ગુણે ઘણે દૂર રહેલા છે, એમ સમજવું. વળી આપણા મહોપકારી મહાશયે એ આગમમાં પિકારીને કહેલું છે કે, “અશ્રદ્ધા અને અભિમાન એ વિનાશ અને વિપત્તિનાં જ નિદાન છે.” આજ કાલ આપણા કેટલાએક જૈન
For Private And Personal Use Only
