________________
(८०)
'हार्या तो बे ज. एक देणदार, बीजो दीकरीनो बाप.' 'बाई, अमे कोण छीए ते अमे जाणता नथी. तुं जाणती हो तो तुं ज कहे'.
एटले डोशीए का, 'ए राजा भोज छे, अने ए माघ पंडित. अने पेलो छे तमारे जवानो रस्तो. जाओ.'
जोई शकाशे के आ कथामां पण 'वटवडो', 'परोणो', 'राजा', 'परदेशी', 'गरीब' वगेरे सामान्य शब्दोनुं विशिष्ट अर्थघटन करीने कथानी रसनिष्पत्ति करी छे.
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
