________________
डिसेम्बर २०१०
उपयोगु दीजइ । रजोहरणु मुह[प]ती गोछउ पडिगहउ जि धरहि ति श्वेतपट भणियइं ॥
एयं तत्तवियारं रइयं सुय-सागराउ उद्धरिउं ।
थोवक्खरं महत्थं भव्वाण अणुग्गहठ्ठाए ॥१॥ इति तत्त्वविचारप्रकरणं समाप्तं ॥छ। संवत् १३ । ८४ वर्षे माघ सुदि ३ दिने श्रीवछालसास्थाने श्रीराजभूमि-देश-मध्ये श्रीजिनप्रबोधसूरिशिष्येण आनन्दमूर्तिमुनिना लिखितं ॥छ।छ।। [पत्र ३२७ ख].
-xनोंध :
स्व. डॉ. हरिवल्लभ भायाणीए आ 'तत्त्वविचार' कोईक ताडपत्र प्रति परथी स्वहस्ते ऊतारेल छे. अपभ्रंश, जूनी गुजराती ए तेमना प्रिय विषय हता ते तो प्रसिद्ध ज छे. १४ मा शतकनी गुजराती भाषामां रचायेली आ कृतिमां अपभ्रंशनो प्रभाव जोवा मळे छे. तेमणे आ लखी राख्युं होय अने तक मळे त्यारे तेना पर नोंध लखीने प्रगट करवा धार्यु होय एम मानी शकाय. पण कार्यबाहुल्य अने व्यस्तताने कारणे तेम न थई शक्युं होय. तेमना अवसान पछी आ लखाण चन्द्रकलाबेन द्वारा मारा हाथमां आवेलं, ते आजे यथावत् अहीं प्रगट थाय छे. गुजराती भाषाना आदि प्रणेता श्री हेमचन्द्राचार्यनी स्मृतिमां प्रकट थता अंकमां, ते भाषाना मूर्धन्य विद्वान द्वारा सम्पादित रचना प्रकाशित थाय छे ते केटलुं तो औचित्यपूर्ण लागे छे ! शब्दकोश उमेरवामां आव्यो छे.
'तत्त्वविचार'नो विषय जैन तत्त्व छे. तेना कर्ता, सम्पादके ज लख्यु छे ते प्रमाणे, 'जिनपाल गणि' नामे मुनि छे. तेमने 'वाचनाचार्य' तरीके ओळखाव्या छे. पोते उपाध्याय होवा जोईए अने शिष्यादिने वाचना आपता होवा जोईए. जे प्रति परथी आ ऊतारो थयो छे तेनी विगत भायाणी साहेबे आ प्रमाणे नोंधी छे :
"Size ८ x २ ३/४. पं. ८. अ. २९-३३. पत्र ३२०-३२७ ले.सं. १३८४."
आ जोतां समजाय छे के कोई ग्रन्थभण्डारनी बृहत्काय ताडपत्र प्रतिना
