________________
| सप्ततिका.
उपदेशा
करा रोगगणाचिकित्सा ॥ १५ ॥ उवाच पुत्रः पितरौ मृगाया, योको स्थितिर्निम्पतिकर्मतायाः।सा मुष्करा नास्ति वयोIFIमृगाणां, प्रतिक्रिया काऽस्ति वनेचराणाम् ॥ ७६ ॥ एकाक्यरण्येषु यथा कुरङ्गः, सर्वत्र कुर्याद्रमणं सरङ्गः। धर्म चरिश्व प्यामि तयाऽहमनं, तपोयमनमताम्बुजेनम् ॥ १५ ॥ वने यदैणस्य नवेषपुष्यातङ्कस्तदा ते(के)न शरीररक्षा । चिकिमत्सया जोः क्रियते प्रयस्य, स्थितस्य मूल फलदस्य तस्य ॥ ७ ॥रात्यौषधं तस्य च कः कृपालुः, पानाशने यन्वति कस्त्र-||
राक्षुः । संपद्यते तस्य हि कः सुखस्य, प्रष्टा पुनः स्पष्टमवाउमुखस्य ।।७५॥ यदा च स स्यात्सुखितोऽत्र वातप्रमीस्तदा गति चतनातः । स्वनुक्तपानादिकृत सरांसि, स्वयं बनान्यमय नीरजांसि ॥ स्वरयतास्वाद्य पयो निपीय, स्वैरं सरकार निलीय। इतस्ततश्चात्प्लवनैर्विजाति, स्वीयाश्रयझोणितटे प्रयाति ॥१॥ कुरङ्गवन्निस्तुखसयमानुष्ठानो मुनिगंजमणोत्कजानुः । इत्थं चिकित्सानिमुखो न जावी, निर्वाणमाप्नोति च कर्मवावी ॥२॥ मृगो यथैकोऽपि न नित्यवासी, नेकत्रचारी चरिताशनाशी । एवं मुनिर्गोचरणपविष्टः, कदन्नहीलाकरणान्न बष्टः ॥ ३ ॥ श्रहं चरिष्यामि कुर४ कचर्यामेवं वक्षश्रीयुवराजवर्यात् । श्रुत्वोचतुस्तपितरावनुझया, गावयोः पुत्र यथासुखं रयात् ॥ ८॥ ततः स तत्याज निजोपधि समं, जगाद चैवं पितरी गतन्नमम् । अनुकया वामसुखापहामह, कुरङ्गचर्या रचयाम्ययान्वहम् ॥ ४५ ॥ एवं मृगासूः पितरं च मातरं, ह दनुज्ञाप्य समस्तमान्तरम् । ममत्वमुन्मूखितवान् सकभुकं, तनोर्मदानाग श्वाधिकं स्वकम् ॥ ६ ॥ मित्राणि पुत्रानपि पद्मवासां, कबत्रराजी वदने सहासाम् । निर्धूय बन्धूनिरगानिकायाजोवदेषोऽपि बहिः १ ईनः सूर्यः १ ददाति, ३ निवासात्.
US8
॥॥
