________________
प्लान्यन्ते स्म मामा श्रारामाश्चापि सफखपुष्पजराः । प्रस्ते फ्याप्रचाहे मनुजैरतिपुरवगाहतरे ॥ १३० ॥ नगरं पार्षदुर्ण हितैः शनैनारीणाम् । नगरधाराणि नृपस्तदा रुरोधोद्धरकपाटेः॥ १३ए। प्रखयानिलोबलजखपूरैरतिकुस्तरोरुकझोलैः । प्रसरणशीरासीत् पुरमखिलं कसकलाकीर्णम् ॥ १४०॥ हा देव दैव जीवनपरं हि यजीवसंहतेरजवत् । तजीवनमपि जीवान्तकृत्कथं निर्ममे विधिना ॥ ११ ॥ किमु कुर्मः क न यामस्त्रस्ताः कस्याश्रयाम इह शरणम् । मरणं तीराया ननाश खलु जीवितव्याशा ॥१४॥ इति जनशतवदनोजतदीनरवाकर्णनात्सकरुणात्मा । मुर्गोपरि करिति महीशिता स तावञ्चटित्वाख्यत् ॥ १४३ ।। अहह कयं पुरमेतत्सकल सलिबरलं विसर्प निः। मम पश्यत एव जवात्संहियते हा कथं क्रियते ॥ १४४॥ स हि कश्चिदस्ति जगति शाता ख्यातानिधः सुधीरमनाः। यो जगदेतपक्षति निःशरणं हीनदीनमुखम् ॥ १४॥ तावागनोपरि गीदेवी कीवीजबत्यवनिना। आविर्बनूव खोकान्निःशोकान् कुर्वती महती ॥ १६ ॥ रोहिण्यस्ति सतीब्रतमादधती गुणवतीतरा सुदती। तामाह्वय बहुमानादसमानां नूपते त्वरितम् ।। १७ । सा स्वयमेव करिष्यति सुखं हरिष्यत्युपप्लवं सकसम् । किं वहुजिनहितैः स्यान्मत्रैयत्रैस्तथा तत्रैः ॥ १४० ।। श्त्याकण्यं तदीयामुदारवाचं शुचं परित्यज्य । रोहिण्युत्तमसाध्वीमाय महादरेणेताम् ॥ १४ए॥ शाचख्यौ क्षितिजा स्मर्त्ता तबीयसंपदः सपदि। सत्यसतीव्रतधारिणि कारिणि पुण्यस्य कुरु शान्तिम् ॥ १५॥
23
