________________
श्रीप्रद्यु
श्री 6 नौदत्तारिता गंगाप्रवाहतः । अपरेण मुदंष्ट्रस्तु, युद्धे जित्वा प्रणाशितः ॥२५८॥ युग्मम् ॥ गन्धाम्बुपुष्पवृष्टिं च, द्वाभ्यामपि कूता विभा । ४७ परिमही प्रतण्या Jol सवैनमस्कृतः स्वामी, नौलोकैरथ ती गतौ ॥२५९॥ गतो राजगृहे तंतुवायशालैककोणके । द्वितीयां प्रावृषं मामक्षपणरत्यगाद्विभुः ॥२६0110
पमर्ग थी इतश्चाजनि भद्रायां, मुतो मंबस्य मंखलेः । स गोशालाप्रसूतत्वाद्गोशाल इति कीर्त्तितः ।।२६११ मंग्वा हि गदिताश्चित्रपट्टिकाजीविनी जनाः । वीरकथा न्मीयवृत्ती
दुःशीलोऽपि प्रकृन्याऽसौ, तेनोपायेन जीवति ॥२६२॥ सोऽपि द्वितीयकोणेऽस्थामासक्षपणपारणे । विभो रत्नादिवृष्टिं च, दृष्ट्वा च
तम्यचिंतयत् ॥२६३॥ न सामान्या ह्यसौ शिष्यस्तदेतस्य भवाम्यहम् । ध्यात्वेति मुण्डीभूयासी, पर्यगात् स्वामिना ममम् ॥२६४॥ तृतीयां ॥१०॥
प्राबूपं स्वामी, द्विमामक्षपणोऽत्यगात् । कार्यात्मर्गेण चाणायामदगृहा (त्कटा) द्यासनस्तथा ॥२६५॥ चतुर्थी प्रावृष पृष्ठचम्मायां पंचमी पुनः । । श्रीभद्रिलपुरे चक्रे, चतुर्मासीमुपोषितः ॥२६६॥ माघमासेऽन्यदा कायोत्सर्गस्थ कटपूतना । दृष्ट्वा त्रिपृष्ठजन्मस्त्री, वक्रियित्वा तपस्विनीम् ॥२६७॥ जटावल्काम्बुभिः स्वामिगात्रं शीतादृपाद्रवत् । सहन् श्रुताबधिज्ञाने, मविशेषत्वमाप मः ॥२६८॥ युग्मम् ॥ चतुर्मागापवासेश्च. षष्ठीसप्तमिकाष्टमीः । सप्तिकाऽऽलभिकागजगृहेषु प्रादृषोऽत्यगात् ॥२६९|| लाढाद्यनार्यदशेषु, शीतोष्णादिसहः प्रभुः । नवमी प्रावृषं तस्थी, ॐ द्रुतले वमति विना ॥२७०॥ भ्रमन् बभौ सगोशालः, कुशालः सप्तवत्सरीम् । यतोऽध्वन्यन्यदा प्रोचे, गोशालो बालष्टितः ॥२७१।। Ifol बात्स्यायनं तपस्यन्तं, दृष्ट्वा यूकासमाकुलं यूका शय्यातरत्वेन, शान्तात्मानं पुनः पुनः ॥२७२॥ दुर्वाचा तस्य दग्धेन, तं दग्धं मुमुचेऽमुना।
तेजोलेश्या प्रणश्याय, स्वामिपादानुपागमत् ।।२७३|| भाऽऽयुःप्रकृतेरस्य, कृपां कृत्वा कृपालुना । प्रकृत्या शीतलेश्येन, सा हृता शीतलेश्यया | ॥२७४॥ तद्वीक्ष्य क्षमयामाम, स्वामिनं मुनिरानमन् । युष्मदीयो मयाऽज्ञायि, नायमित्यसकृद्धदन् ॥२७५॥ गोशालेन पुनः पृष्टस्तेजालेश्योद्भवं जगौ । षण्मासी सनखमापमृष्ट्याऽम्बुचुलुकेन च ॥२७६।। तत्कृत्वा प्रत्ययं बीक्ष्याष्टाङ्गज्योतिषबानयम् । पृथक् पर्याट गोशालो, जिनोऽहमिति विबुबन् ।।२७७॥ दशमी प्रावृषं स्वामी, श्रावस्त्यां पुरि निर्ममे ! अप्येकपुद्गलत्यस्तदृष्टिः प्रतिमया स्थितः ॥२७८॥ पेढालग्रामपार्श्वस्थः, शक्रेणेति प्रशंसितः । श्रीवीरः क्षोभ्यते नैव, सेन्ट्रैर्देवासुरैरपि ।।२७९।। युग्मम् ।। शकसामानिकस्तच्च, श्रुत्वा तत् & सङ्गमाभिधः । कृतप्रतिज्ञस्तत्रागाद्वीरं क्षोभयितुं प्रभुम् ।।२८०॥ तेन च प्रथमं चक्रे, रजोवृष्टिः पिपीलिका । दंशा घृतेलिका पश्चाद्, वृश्चिका MA नकुला अपि ॥२८१॥ सपश्चि मूषका हस्ती, पिशाचव्याधुरुपके । पित्रोच रूपं कटकं, पादयोरग्निदीपनन् ॥२८२॥ पक्षिणां लम्बनं काये,OBan