________________
अजंताः पुंलिंगाः। ३९ भावे निषिद्धे पुनरत्वं । एभिः। अस्मै । आभ्यां । एभ्यः । अस्मात् । आभ्यां । एभ्यः । अस्य । अनयोः। एषां। अस्मिन् । अनयोः । एषु । इदम इत्यन्वादेशे इति चाधिकृत्य
१५४ । टौसिप्येतद्वैनत्३ । ५। १ । १६० । इदम एतदश्च टा ओस् इप इत्येतेषु परतः एनदित्ययमादेशो भवति अम्बादेशे कथितानुकथने । पूर्ववदत्वे पररूपत्वे च कृतेऽयमादेशः । एनेन । एनयोः । एनयोः । एनं । एनौ । एनान् 1 एतच्छब्दस्य एषः । एतौ । एते । इत्यादि नेयं । एकशब्दस्य एकः, एको, एके इत्यादि सर्वशब्दवत् । यद्यकशब्दः एकत्वसंख्यायां वर्तते तदैकवचनमेव सर्वासां । एकः । एकं । एकेन । इत्यादि । द्विशब्दस्य द्वित्ववाचिल्लात् द्विवचनमेवालं च । छौ । द्वौ । द्वाभ्यां । द्वाभ्यां । द्वाभ्यां। द्वयोः । द्वयोः । किम् शब्दस्य
१५५ । किमः कः।।१।७८ । किमः क इत्ययमादेशो भवति त्यवादिसंबंधिनि सुपि परतः । कः, को, के इत्यादि नेयं । त्वद् युष्मद् भवद् अस्मद् शब्दानां अत्वाभावात् उत्तरत्र निश्चयः । सर्वादीनि असंज्ञायां सर्चादीनि भवंति संज्ञायां तु न भवति । सर्वनामा कश्चित् तस्मै सीयेत्यादि भवति । प्रथमादीनां जासे विशेषोऽन्यत्र सर्वशब्दवत्--
१५६ । प्रथमचरमतयारूपार्द्धकतिपयनेमाः।१। १। ४७ प्रथमादीनां तयांतस्य च तत्संबंधिनि जसि स्त्रि संज्ञा १। भस्य स्थाने-टौसिप्येनदेतदश्च । ४ । ३ । ११९ । इति पत्र ।