________________
धर्मस्नप्रकरणम्
स्वोप|वृत्तियुक्तम्
पुच्छिउं पवत्तो । भयवं ! गिहकुटुंबे जइ किपि माणुसं दुन्नए पवत्तइ, ता घरसामी बज्झइ वा न वा ? । साहूहि भन्नइ जइ कोइ तगपूंल जलणपलितं करेण धरेड ता किं डज्झइ वा न वा ?। विप्पेण भणियं डज्झइ। एवं गिहनाहोवि बज्झइत्ति। एवं मुगिवयगमायनिऊण वुत्तं विप्पेण भयवं ! कहं पुण सो मुच्चइ ?। साहुणा भणियं डझमागपूलगपरिचाई पुरिसा जहा न डझइ, एवं पावगारिणं मणुसं मुयंतो गिहनाहोवि मुच्चइ । एवमायनिऊण संवेगभाविओ तेसिमेव मुणीग समीवे पवइओ खीरकयंत्रो सुगहसाहगो य संयुता। तओ
भग्गा लेहसाला । गओ सट्ठाणं नारओ। गहियमुवज्झायपयं पब्बएग । पत्तो रायपयं वः । पाविओ पसिद्धिं । नवरं पारदिलण्डोत्ति | दिणे दिणे पारद्धि करेइ । तेण कयाइ वणंतरे सुविसत्थं मयजूहमवलोइऊग एगागिगा निहुयायसंचार मुक्को तं पइ सिलीमुहो। सोवि
कहंवि पच्चफिडिऊण गओ खंडाखंडिं । तओ सुविम्हिएण पलोयंतेग करफासेगं लक्खिया नहयलनिविसे पवना फलिहसिला । तओ रयणीए पच्छन्नमाणिऊण द्वाविया अत्थाणमंडवे । निवेसियं तदुवरि सिंहासगं । जाओ जगप्पवाओ राइगो सच्चघाइत्तेग सिंहासणमागासे चिट्ठइत्ति विनायवुत्तंतो कोउगेण समागओ नारओ । बहुमनिओ पव्वएण जणणीए राइगा य । नेहवसेग तत्थेव सुहमच्छिउँ पवत्तो । अन्यदा पर्वतकेन छात्रेभ्यः “अजैर्यष्टव्यम्" इति वेदवाक्यं व्याचचक्षे । तद्यथा-अजैछगलकैर्यष्टव्यं यागक्रिया विधातव्येति । ततो नारदेनोचे-'भ्रातः! नैवं व्याख्यायते, यतो धर्माय यागक्रिया विधीयमाना न छगलकैविधातुमुचिता' इति । इतर उवाच-'कथय तर्हि कथं व्याख्यायते?।' नारदोऽवोचत्–'उपाध्यायेनाजाः सप्तवार्षिका बीहयोऽल्पबीजत्वादत्र व्याख्यातास्तदुतमेवास्माकं प्रमाणम्' इति । तओ पव्वओ उत्ताणमइत्तेग तमसंभरंतो छत्ताण मज्झे लहुगो भविस्सामित्ति महाभिमाणओ भणिउमाढत्तो।
१ "पर्व" कचिम्नास्ति । २ माणुसं' इत्यपि । ३. 'एय' -इत्यपि ॥.... .
CUCUCUMOROSARORSCOMS9+%
॥५
॥