________________
स्थाहादमञ्जरी। ६१ याणां च स्व संवेदनरूपतेवेति न व्यभिचारः तथा संवित् सप्रकाशार्थप्रतीतित्त्वात् यः स्वपकाशो न भवति नासावर्थ पतौति यथा घटः तदेवं सिद्देऽपि प्रत्यक्षानुमानाभ्यां ज्ञानस्य ग्वसंविदितत्वे संपयोगे दून्द्रियबुद्धिजन्मलक्षणं ज्ञानं ततोऽर्थपाकश्च तस्मादर्थापत्तिस्तया प्रवर्तकत्तानस्योपलम्भ इत्येवरूपा विधुटीपत्त्यक्ष कल्पना भट्टानां पयासफलैव यौगारवाहु: जानं स्वान्यप्रकाश्यम् ईश्वरज्ञानान्यत्वे सति पमेयत्वात् घटवत् समुत्पन्नं हि ज्ञानमेकात्मसमवेताऽनन्तरोभविष्णुमानसपत्ययेणैव लक्ष्यते न पुन: सुन नचेवमनवस्था अर्थावसायिविज्ञानोत्पादमात्रे - शैवार्थसिद्धौ प्रमातुः कृतार्थत्वात् अर्थज्ञानजिज्ञासायां तु तत्रापिज्ञानमुत्पद्यत एवेति तदयुक्तं पक्षसा प्रत्यनुमानबाधितत्वेन हेतोः कालात्ययापदिष्ट त्वात् तथा हि विवादास्पदं ज्ञानं स्वमं विदितं जानत्त्वादोश्वरजानवत् न चायं वापतीतोदृष्टान्तः पुरुषमा वरतया जैनैरपि खोकृतत्वेन तउत्तानसा तेषां पमिद्ध: व्यर्थविशेष्यश्चात्र तव हेतु: समर्थविशेषणोपादानेनैव साध्यसिद्ध रग्निसिकौ धमव वे सति ट्रव्यत्वादिवत् ईश्वरज्ञानान्यत्वादित्येतावतैव गतत्वान्न हो श्वरज्ञानादन्यत्ससंविदितमप्रमेयं वा ज्ञानमस्ति यव्यवच्छेदाय पमेयत्वादिति क्रियेत भवन्ते तदन्यज्ञाजमा सर्वसा पसेयत्वात्अपयोज कश्चायं हेतुः सोपाधित्वात् साधनाव्यापक:
