Jain 1963 Book 61 Bhagwan Mahavir Janma Kalyanak Ank

Author(s): Gulabchand Devchand Sheth
Publisher: Jain Office Bhavnagar

Page 29

પ્રભુદર્શને (૬)
[ શુદ્ધ-અંત્યજ જાતિને માનવ-ગૌરવપ્રદ “મેતર” નામાભિધાનની અમરગાથા |
લેખક:-બાપુલાલ કાલિદાસ સધાણું. “વીરબલ વાયા-ભાભેર થઈને, મેરાડા
- કાકડા કાક
પર
“વત્સ! તું વ્યગ્ર ના બનીશ. જીવનના ઝંઝાવાતમાં કરેલે પુત્ર વરઘોડે ચડે ત્યારે એ મર્મને છરવી સ્વસ્થ રહેવું એમાંજ માનવીની પ્રજ્ઞાની કસોટી છે. શકી નહિ; રાજમાર્ગ ઉપર એચીસ પડી ઉઠી “એ ધીર બનશે. ભગવાન ચોમેર જામેલી ગંભીરતાને શ્રેષ્ઠીપુત્રની માતા હું છું, એ મારું બાળક છે” રાજગૃહીના વિદારતા બોલતા હતા.
પ્રજાજીવનમાં એક આંધી ઉઠી મગધરાજ અને મહામંત્રી દયામય! ઉછરીને આપના ચરણમાં બેઠો છું,
અભય અવ્યા, પુછપરછ અને તપારા ૨ સમતા અને મને કશો સંતાપ નથી, આપનાં શબ્દમધુએ મને સદા
વિતરાગqના ઉપદષ્ટ ભગવાન મહાવીરને પર્ષદામાં નિત આનંદમગ્ન રહેવાં શીખવ્યું છે પ્રભુ !”
બેસતા શેઠપુત્રે રુદ્ર માતાનું માતૃવ સ્વીકારી લીધું.
સાપ કાંચળી છેડે તેમ સુખ સંપતિ ભર મેડી મહેલાતો મને તારામાં વિશ્વાસ અને આશા છે ભદ્ર! આવા છોડી એ શવાસની ઝુંપડીએ જઈ વર .. બનાવો કયારેક કોઈ યુગ સંકેત લઈને આવે છે,
આ ઘટના વેળાએ ભગવાન મહા ૨ રાજગૃહીના વિહળ બનવાને બદલે એ સંતને સમજવામાં આવે
ઉધાનમાં વિચરતા હતા. એમની દૃષ્ટિ આ ઝંઝાવાતમાંથી તે અસારમાંથી સાર મળે છે. વત્સ! તું શુદ્ર પણ છે
થી શુક્રજાતિમાં નો પ્રાણ ફેંકનાર એક અભિનવ આર્ય પણ છે, બન્નેના સંગમશે મિત્રાર્ય બન! તું
સંદેશવાહક જન્મત નીરખી રહી હતી. એને શુદ્ર અને આર્ય વચ્ચેને સંત બની જ.! શુદ્રોની
ઘાટ
આપવાનું કામ આજ એ કરી રહ્યા હતા, લઘુગ્રંથી છે -આર્યો અંતરખોજ કરશે. બન્ને વચ્ચેના અંતર ખુટશે !”
મિત્રાય ! શદ્રને નામે આખી એ કે પ્રજા પગમાં “કરૂણાનિધાન ના મુખમાંથી નીકળેલું સંબોધન ખુદાઈ રહી છે, Gરચવર્ગ એને તુચ્છ : શું છે, તિરસ્કત અમારા જીવનભેરૂના નવા અવતારનું નામાભિધાન થશે.
કરે છે. જ્યારે એ કચડાતી જાતિ એક બાજુ દીનહીન પૂર્વજીવનના નામને ભૂલી અમે એને મિત્રાય કહીશ ક બની રહી છે, તે કઈ વૈરના પ્રતિશોધમાં પડી છે, તારા અભયકુમાર આનંદિત થતા બોલી ઉઠયા. સૌ સભા
જેવાને ઘણું કાર્ય કરવાનું પડયું છે. રેણેિય જેવા જોએ એમાં સુર પુરાવ્યું.
માર્ગ ભૂલ્યાને વિનાશને પંથેથી પાછી વાળવાના છે. તો બીજી સ્વચ્છતા અને સ્વમાનનું રોપણ કરવાનું છે,
ભીખતિને સ્થાને સ્વાવલંબનની શ્રમ –પ્રતિષ્ઠા કરઅલ્પનીય એક બનાવ બની ગયો હતો. રાજગૃહીના વાની છે.” ધનદત્ત શ્રેષ્ટને એકને એક યુવાનપુત્ર; એની જન્મદાત્રી તે એકશુદ્ર પત્ની હતી. વિરૂપા અને શેઠાણીનુ સાખ્યા
પ્રભુવર મારે માટે તે એ બધું મન ઉપરવટનું આમિય બન્યું, શેઠાણીના પેટે અવતરતી પુત્રીઓ પણ છે. ઘડીભર એમ થઈ જાય છે કે પ્રભુ ! આ પંપાળ જીવતી હેતી એ વલોપાત ન જઈ શક્તી વિશ્વપાએ છોડી દઈને આપના શરણમાં બેસી જા !” નવજાત પુત્ર શાણીના ખોળામાં ધરી દીધું. શેઠાણીના
ભદ્ર! પ્રાપ્ત કર્તવ્ય પહેલું બજાવ ! યથા અવસરે કાઠામાંથી રોગને વાર લઈને આવેલી પુત્રી વિરૂપાના એ પણ થશે. પ્રસંગેના બાજ ને યેના વિરાગને ઘરમાં ઉછરી નહિ અને વિરૂપાને પાછળ કોઈ સંતાન ઓળખ અને દદિવાન થઈ કાર્યરત બની જા. માનવીના થયું નહિ. એટલે માતત્ત્વ ભુખી વિરૂપા જયારે અર્પણ સાચા પ્રયનને આત્માના અનંત સત નું પીઠબળ
શ્રી મહાવીર જબ ચાલુ