________________
૫૫
દિવ્ય દીપ તમે ખાવા બેસે ત્યારે એફિસના વિચારને સરસ લાગી. એટલી બધી સારી લાગી કે બોજો છેડો, માત્ર ભોજનને જ ઉપયોગ રાખે. મિત્રની મા જોઈ શકી કે એ મને બહુ ભાવી પૂજામાં બેસે ત્યારે સ્વજનને અને સમાજને છે. મા અંદર જઈને બીજીવાર લઈ આવ્યા. વિચાર છેડી દે, માત્ર આત્મામાં રમે. પ્રવચન મેં કહેવા ખાતર “ના” તે કહી પણ એમણે સાંભળવા બેસે ત્યારે તર્ક અને દલીલને છોડી આગ્રહ કર્યો, એટલે જરા વધારે લીધી પણ દે, માત્ર વકતાની સાથે ચિન્તનને વિહાર કરે. હવે ભૂખ પૂરી થવા આવી, પેટ ભરાવવા લાગ્યું
જ્યાં સુધી તમારા કાર્ય સાથે એક રૂપ પણ પેલી વસ્તુ હજુ પ્લેટમાં પડી હતી. એંઠી in tune નહિ થાઓ ત્યાં સુધી તમે એ વસ્તુ મૂકવી એ તે રીતભાત etiquetteની બહાર સાથે તાદાભ્યતા અને રસનો અનુભવ નહિ કહેવાય અને પેટમાં જરાપણ જગ્યા નહિ. પ્લેટ કરી શકે.
ખાલી કરી પણ વસ્તુ પ્રત્યે એવો અભાવ થઈ - આર્થર બજાથી મુકત બને, હળવો થશે,
ગયે કે ફરી એ વસ્તુને વિચાર પણ નથી કર્યો. - હવે ભૂતકાળ યાદ આવ્યું, જૂની સ્મૃતિઓ તાજી થઈ.
થોડા સમય પહેલાં જે બહુ ભાવતી હતી
એ વધારે મળતાં એની મીઠાશ ઊડી ગઈ - નાનપણમાં એક નાનકડા ફટાકડા માટે હું કેટલે ઝંખતે હતું અને એ મળી જતાં હું હવે તમને એટલી બધી વસ્તુઓ મળવા કે રાજી રાજી થઈ જતઅમારા ગરીબ માંડી છે કે રોટલી અને રોટલે સામાન્ય લાગે ઘરમાં મા જ્યારે કેક બનાવતી ત્યારે સવારથી છે, એને આનંદ ચાલ્યા ગયે છે. એ કેક સામે જોયા કરતો અને સાંજે જ્યારે મા આ નાની કેકના ચાર ટુકડા કરી એક ટુકડે ,
વધારે પડતી વસ્તુઓ જે આપણા આનંદને આપતી ત્યારે હું કે ખુશ થઈને ખાઈ જતો !
લૂંટી લેતી હોય, આનન્દથી વંચિત કરતી હોય
- તે ખરેખર એમ નથી લાગતું કે વસ્તુઓમાંથી આજે ? આજે મારી સામે આટલું બધું
મુકત બનવું એ જ આનન્દ છે. ખાવાનું પડેલું છે તો ભૂખ જ નથી. ખાવાને બદલે બેઠે બેઠે ચિંતા કરું છું.
માટે જ મહાપુરુષોએ અમુક દિવસના વસ્તુઓથી હું એટલે મધ લદાયે છે કે અંતરે ઉપવાસ નક્કી કર્યા. માણસે રોજ રોજ વસ્તુને આનંદ જ ચાલ્યા ગયે છે.
ખા ખા કરે છે અને ભેજનની મજા નથી આનંદ છે પણ ક્યાં સુધી ? વસ્તુઓ વધારે
= માણતા તે થોડાક ઉપવાસ કરીને પણ ભેજનને ન મળે ત્યાં સુધી. વસ્તુ વધારે મળી તે માઠું ક૨તા થાય. આનંદ ગુમ.
જીવનના આનંદને લૂંટી લેતી ચિંતાઓથી આ નિયમ જેટલું પ્રમાણમાં સમજી શકશે,
છે, આર્થર મુક્ત થ અને નિર્દોષ શૈશવકાળને
તાજે કર્યો. એટલા પ્રમાણમાં વસ્તુને આનંદ મેળવી શકશે. જે
વર્ષો પહેલાની વાત છે. બાળપણમાં મારા છ કલાક પૂરા થવા આવ્યા એટલે ત્રીજી મિત્રને ત્યાં હું જમવા ગયેલ. એની માએ ચીઠ્ઠી ખેલી. હવે ચીઠ્ઠી ખોલવાની આતુરતા એક વાનગી સરસ બનાવેલી. એ મને બહુ પણ વધી ગઈ.
