________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
માર્ચ-એપ્રીલ : ૯૯ ]
કયાંય દાગ નથી ને ! ભલે દૂધપાક ઢળાઈ બધા જ કર્મોનો ભૂક્કો બોલાવી દીધું અને ગયે. બધા તે આ સાંભળીને છક થઈ ગયા. ક્ષણવારમાં જ કેવળજ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યુ” જુઓ આ બધાને તે એમ હતું કે હમણું સેઈયાને બે સૌમ્ય પ્રકૃતિ માણસને કયાં સુધી લઈ ગઈ.... ચાર લાફા લગાવી દેશે. પરંતુ તેના સ્વભાવમાં છેક મોક્ષ સુધી... સૌમ્યતા હતી તેણે આવીને બધાને કહ્યું કે ભાઈએ જે માણસ હું સાચે છું-હું સારે છું, મને માફ કરજો જે બીના બની ગઈ તેનાથી આની ખરેખરી કરવા જાય છે તે કયારેય ઊંચે હમ દિલગીર છું. હવે બાકીની જે રઈ છે તે આવી શકતું જ નથી. જીવનમાં સાચી શાંતિ તમને પીરસી દઉં છું. બધા તે તેની વાહ વાહ મેળવવી હોય તે માન-અપમાનને સરખા ગણે. બોલવા લાગ્યા કે શેઠજી દૂધપાક તે ઘણીવાર માનથી ફેલાય નહીં અને અપમાનથી કરમાય ખાધે છે, પરંતુ આવી સજજનતા અને સ્વભાવમાં નહીં સેનું-પથ્થરને સરખા ગણે તેજ શાંતિ આવી સૌમ્યતા ક્યાંય જોઈ નથી.
મળે જેમ ક્રોધ ત્યાજ્ય છે તેમ માન પણ પ્રકતિની સામ્યતાથી માણસ કેવલજ્ઞાન સુધી એટલું જ ત્યાજ્ય છે. કેધને કડવા ઝેરની પહોંચી જાય છે. બે વિદ્યાથીઓ ગુરૂ પાસે ઉપમા આપી છે ભણતા હતા. તેમાં એક પ્રકૃતિથી સૈમ્ય છે અને ભગવાનની પાછળ જે ભામંડલ હોય છે તે બીજો ઉદ્ધત છે. ગુરૂકુળમાં રહેલાં બન્ને જણા કયાંથી આવે છે, તે જાણે છે ? એ બધા ગુરૂની બધી જ સેવા કરતા હતા. વનમાં લાકડા ગુણોનું મંડળ છે. લેવા જાય રસેઈ બનાવે . વગેરે. એક દિવસ
સમતાની સાધના... બને જણ વનમાં લાકડા લેવા ગયા છે.
સરળતાની સાધના... પ્રકૃતિથી સેમ્ય એ અંગષિ વનમાં દુર
ક્ષમાની સાધના... ! લાકડા લેવા જાય છે. પેલે ઉદ્ધત વિદ્યાથી
જ્ઞાનની સાધના.. રસ્તામાં લાકડાને ભારો લઈને જતી ડસીની
આ બધી સાધનામાંથી એક ગુણની આભા પાસેથી ભાર પડાવીને ગુરુમહારાજની પાસે
ઉભી થાય છે. તેમ સ્વભાવનું પણ એક વહેલે પહોંચી જાય છે અને જઈને ગુરૂમહારાજને કહે છે કે અંગષિ તે કેઈ ડેસીને મારીને કામ કરુ થાય છે. આ તેનો ભારે પડાવી લઈને આળી રહ્યો છે. ગુરૂ- માણસ પોતાના દુઃખે દુઃખી હોય એ તો મહારાજ સાચું માને છે. તેથી અંગષિ આવતાં બરાબર છે પરંતુ આજ માણસ પારકાના સુખે જ ગુરૂમહારાજ ગુસ્સામાં તેને ખૂબ ઠપકે આપે દુખી છે. આખા જગતમાં આજ ગુણ છે. ભૂલ હોય અને ઠપકે મળે તે પણ આપણે વ્યાપીને રહેલો છે કેઈની ચઢતી અદ્ધિ જોઈને સહન કરી શક્તા નથી. તે આ તે વગર ઈર્ષાળુના પેટમાં તેલ રેડાય છે. ભૂલે કપકે સાંભળવાનો સમય હતો. તમે હો એક માણસ ઈંગ્લેન્ડની એક હોસ્પિટલમાં તે શું કરે? રાતા–પીળા થઈ જાઓ ને ! પણ ફરવા માટે નીકળેલ. એ હોસ્પિટલમાં એવી આ તે સૌમ્ય પ્રકૃતિવાળો અંગષિ હતા. એણે વ્યવસ્થા હતી કે દરેક ખાટલા પર જે દરદી વિચાર્યું કે મારાથી ગુરૂમહારાજને શે અવિનય હેય એની બાજુમાં બોર્ડ લગાડેલું કે ક્ષય, ટી. થઈ ગયો હશે અરેરે! મારા લીધે ગુરૂમહારાજને બી. વગેરે એમાં એણે ફરતા-ફરતા જોયું કે આ ધ્યાન થયું ગુસ્સો આવ્યો. આવા શુભ- એક બેડ પર G. O K એ પ્રમાણે લખેલું. વિચારોમાં ચડે છે... એટલે સુધી ચડ્યો કે
(ક્રમશ:)
For Private And Personal Use Only
