Atmanand Prakash Pustak 089 Ank 04

Author(s): Pramodkant K Shah
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 5

કામનો છે, એક રીતે વિચારીએ તે જ્ઞાનના આઠે અસ્તિકાયથી ભરેલું છે. જીવાસ્તિકાય, પુદગલાં આચારના બીજ આ છે પદમાં તિરહિત છે, સ્તિકાય, ધર્માસ્તિકાય, અધર્માસ્તિકાય, આકાશ છૂપાયેલ છે. જ્ઞાનીના સંપર્કથી જ્ઞાન કેવું મળે સ્તિકાય આ જ પ્રમાણે જવ વગેરે છ દ્રવ્ય, ક, કયારેક તે ૯૫ ઉદ્યમથી પણ કેવું મળે છે નમમ વગેરે સાતત્ય, જ્ઞાનાવરણીય વગેરે આ તે જાણીએ જોઈએ તે તાજ બી થયા વિના ન રહે. કમ, જીવ-અછવ વગેરે નવતત્વ ક્ષમા વગેરે મયણાસુંદરીની જ વાત લે ને, એના સમગ્ર દશ પ્રકારને યતિધર્મ, શ્રાવકની અગ્યાર પ્રતિમા જીવનની, ઉત્તમતાની આધારશિલા તેના માતા અને અને ગૃહસ્થના અણુવ્રત, ગુણવ્રત અને શિક્ષાત્રત અધ્યાપક છે. આ બેની બાદબાકી કરો તે મયણના રૂપી બારવ્રતે. જીવનનો નકશો સાવ નિરાલ બની જશે. સાવ આ પદાર્થવાદ થોડી બીજી રીતે પણ વિચારી નાની કુમળી વયમાં કક્કો બારાખડી ને દેશી
શકાય છે. હિસાબ એટલે આંક શીખવતી વખતે તેને કેરા મન-મગમાં પ્રભુશાસનના દેવા મહત્વના પદાર્થ.
સર્વ જીવોના આત્મા એક છે. તેને સંસારમાં પાઠ ભણાવી દીધા. નીતિકારો કહે છે કે ચારે
ખડાવનાર રાગ અને દ્વેષ બે છે. તેનાથી મુક્ત માગનૈ : ' તારાથr મત ! નવા
થવાનો ઉપાય જ્ઞાન-દર્શન-ચારિત્ર એ નત્રયી વાસણમાં, કોરા પડામાં જે વસ્તુ પહેલાં ભરીએ . તેના પ્રતિ જ્યાં સુધી ન થાય ત્યાં સુધી તેની સુવાસ કાયમ રહે. મયણાસુંદરીને માત્ર બાહ્ય- દાન-શીયળ–તપ અને ભાવ એ ચાર પ્રકારના વયમાં એકડે એક, બગડે બે શીખવવાની વયમાં જ ધર્મની આરાધના અવશ્ય કરવી જોઈએ. તેની કેવું કાં તત્વજ્ઞાન શીખવાડયું હતું. શ્રી બાળ આરાધના કરતાં કરતાં જ પાંચ પ્રકારના જ્ઞાનાચાર રાસમાં મથાણાના ભણતરની વાત આવે છે “ નય
વગેરેને આચરવાના. તેની આચારણા છ પ્રકારના જાણે નવતત્વના” તમને નવતરવના નામો આવડે
જીવનિકાયની રક્ષા માટે કરવાની તેની રક્ષા કરે. તે ય ભાગ્યશાળી.
દયા પાળે તેને સાત પ્રકારનો ભય ન રહે. સાત
પ્રકારનો ભય જાય તેને આઠ કમ ન સતાવે આઠ unr far ના, ' જા જ
કમ ને કાઢવાની તાકાત નવતવના શ્રદ્ધાનમાં છે. T૪ અથવા , કુછ તનr ૨ !! નવરાત્વમાં શ્રદ્ધા પ્રગટે તે દશ પ્રકારના વતિધમ ૩૪ ૪ જwwાદ, રજસત્તા ા ગાવા વિના ન રહે. તે ન લેવાય ત્યાં સુધી
1 | અધ્યાર પડિમા વહન કરે અને બાર વ્રત સ્વર
ન કરે. બાર વ્રતનું પાલન તેર કાઠિયા કાઢીને કરે. પગાર રમા ઘાસચાર" for
તે છત્ર ક્રમે કરીને ચોદ ગુણસ્થાનકની સ્પશના
કરી અને પંદરમાંથી કઈ પણ એક ભેરે સિદ્ધ (fafયાદે) થાય. વિશ્વમાં આત્મા એક જ છે તેને સમજવામાં આમ પાનીના સંપર્કથી નાની ઉંમરમાં કેવું ઉગી ના બે છે. દ્રવ્ય ર્ષિક નય અને પર્યાયા. મૌલિક અને મહત્વનું સગૂજ્ઞાન મળી જાય. થિક નય. આ આત્મા ભૂત-ભાગ્ય અને વર્તમાન અને જ્ઞાની-અધ્યાપક પાસે આધ્યયન કરાવનાનાએમ ત્રણે કાળમે ટકે છે તે આત્મા મનુષ્ય-દેવ- ભણાવવાની પણ એવી કળા હોય કે વિદ્યાર્થીને તિર્યંચ અને નાયક એમ ચાર ગતિમ ભમે છે. વગર પ્રયાસે-અપ પ્રવને જ્ઞાનની પ્રાપ્ત થઈ આ ચારગતિ જેમાં આવી છે તે એક પાંચ પ્રકારના જાય. તેને ભણવામાં નિરસતા કે બેજ ન લાગે.
અ. ૯૨
[31