Atmanand Prakash Pustak 087 Ank 01

Author(s): Kantilal J Doshi, Prafulla R Vora
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 15

બંનેને નાશી જવાની તેની યેજના હતી. પણ મે વફાદાર ન રહી શકી. તારા આવા વર્તનની તને જ ઉતાવળ ન કરવા કહ્યું, હવે આજે આ રી શરમ નથી થતી?” મને અપરાધી બનાવવા નીકળી છે.”
અભયકુમારની વાત સાંભળી મહિનીને પસ્તાસનીની વાત સાંભળી અભયકુમારે કહ્યું : વાને પાર ન રહ્યો, અને તેની આંખોમાંથી પશ્ચામદન ! આ જગતમાં કેઈ પણ સ્ત્રી કેઈ પુરુષને, તાપના આંસુની ધારા વહેવા લાગી તેને તેની અગર કેઈ પુરુષ કે સ્ત્રીને કદી ફસાવી શકે ભૂલ સમજાણી અને અભયકુમારે તેને કલંકમાંથી નહિ. સ્ત્રી અને પુરુષમાં રહેલી વાસનાના કારણે બચાવી લીધી તે માટે ઉપકાર માનતાં કહ્યું :
એક બીજાનાં શિકાર બને છે, અને અધ:પતનની મહામંત્રીજી! આપે મને અધઃપતનની ઊંડી ઊંડી ખીણમાં ગબડી પડે છે. તારો અપરાધ મહાન ખાઈમાંથી બચાવી લીધી છે, અને આપના આવા છે. પણ તેની શિક્ષા તરીકે ત્રણ વર્ષ સુધી રાજ અહેસાન માટે ભવભવ હુ આપની ઋણી રહીશ. ગૃહી છોડી અન્ય સ્થળે જઈ રહેવાની તેને શિક્ષા જીવનમાં જેવી ભૂલ કરી તેવી ભૂલ કદી ન કરવાની ફરમાવું છું.”
હું આપને ખાતરી આપું છું.' સેની તેના કુટુમ્બ સાથે બીજા દિવસે રાજ. બ્રાહ્મણને ધન પાછું મળ્યાને આનંદ થયો. ગૃહ છોડી ગયા. તે પછી, અભયકુમારે મોહિનીને તેની ફરિયાદ તે ધન પાછું મેળવવા માંટની હતી, બોલાવી તેને તેના ધણીનું તમામ ધન સુપ્રત કરતાં પણ ચતુર મહામંત્રીએ તેને તેની પત્ની પણ કહ્યું : “બેન પિલા સોનીએ તમારા બંને વચ્ચેની પાછી મેળવી આપી હતી, જેની ખબર અધમ મૈત્રીની તમામ વાત કબૂલી આ ધન મને અભયકુમારે તેને કદી પણ પડવા ન દીધી. સોંપી દીધું છે. અને તેના પાપ કૃત્ય માટે તેને ભંગારરૂપ બનવાને સજાયેલાં બે જીવનને અમૃતરૂપ અત્યંત પસ્તાવો થયેલ છે. આ બધી વાત બહાર બનાવી દીધા. આવતા તારા અને તારા પતિના, તેમજ સોની
ગુનાની શિક્ષા પાછળને હેતુ અનિષ્ટનું થતું અને તેની પત્નીના જીવનને ભાંગીને ભૂકે થઈ
આચરણ અટકાવવાનું છે, અને ન્યાયની આ જ જવાને; પણ આવું બને તેમ હું ઈચ્છતા નથી,
સાચી પ્રણાલિકા છે. ગંભીર બીમારીમાં બાહોશ એટલે આ વાત અહિંથી જ પતી ગઈ એમ સમ
ચિકિત્સકની જેમ જરૂર પડે છે, તેમ અધમમાં
છે જવાનું છે. સની અને તારા વચ્ચેની મૈત્રીના
અધમ પાપીઓ પ્રત્યે વધુમાં વધુ દયા અને અનુસંદર્ભમાં પ્રેમ નહિ પણ મોહનું તત્વ હતું અને
1 કપ ભર્યા વર્તાવની પણ જરૂર રહે છે. જે ન્યાયથી લગ્ન જીવનમાં પતિ-પત્નીમાંથી કઈ એક કે બને
માણસને પિતાના ગુનાહીત કૃત્ય માટે શરમ અને જ્યારે શરીર મેહને વશ થઈ શીલનું ખંડન કરે
પશ્ચાતાપ થાય એ જ ન્યાય સૌથી શ્રેષ્ટ છે, અને છે. ત્યારે ધરતીકંપના આંચકાથી નારાજ થયેલી
ગુનેગારો માટે એનાથી વધુ કડક શિક્ષા બીજી સમૃદ્ધિના ભંગારરૂપ તેઓનું જીવન બની જાય છે.
હઈ શકતી નથી, મનુષ્યને સાચા અને ખોટા વચ્ચે ભેદ સમજવાની બુદ્ધિ પ્રાપ્ત થઈ શકે છે. પશુઓમાં આ શક્તિને ગુના પરત્વેની શિક્ષાને હેતુ માનવીના જીવનને અભાવ છે છતાં તારા પાળેલો કુતરે જે રીતે ભાંગીને ભૂકો કરી નાખવાને નહિ પણ એનું નવું તને વફાદાર રહ્યો તે રીતે મારા ધણી પ્રત્યે તું ઘડતર કરવાને છે એ
૧૨
[ આત્માનંદ પ્રકાશ