________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
થોડા મેજ-શેખ કરવા દે, પછી તમે કહેશે તેમ માટે જ પૂ ઉપા. શ્રી વિનયવિજયજી મ. સા. કરીશ.
કહે છે કે- “તેન બત પરવશા-પરવશા હતધિયઃ દેવતાએ ઘણુંએ સમજાવ્યું પણ દેવદ્ધિ એક બે કટુકમિહ કિ ન કલયંતિ કરું?” ન થયો. આખરે દેવે ચિંતવ્યું કે ઠીક છે. થોડા વખત પરવશા = સ્ત્રી થી પરવશ થવાના કારણે નામ પામી બાદ પુનઃ આવીશ એમ ચિંતવી દેવ અંતર્ધાન અદય છે. બુદ્ધિ જેઓની એવા વિષયાસક્ત જ આ થયા.
સંસારના કડવા ફળને કળી શક્તા જ નથી. આ તરફ યૌવનવયરૂઢ દેવદ્ધિકુમારના માતા-પિતાએ દેવ પુનઃ પિતાના વિમાનમાં આવે છે અને ચિત કુલીન કન્યા સાથે વિવાહ કર્યા. દેવદ્ધિકુમાર અર્ધાગ- જિનેન્દ્ર પૂજા-સ્તવનાદિ કાર્ય કરે છે નાની માયા જાળમાં એ તે ફસાવે . રાત-દિવસ અને ચિતવે છે કે- મોહનીયની જાળની ગુંચ પત્નીનું જ સ્મરણ, સાથે સાથે મિત્રોની સોબતના ઉકેલી ઉકેલાય તેમ નથી. તેના ઉપર તે જે કાતર બસને તે ચાલુ જ રહ્યા.
મુકે તે જ છુટી શકે અન્યથા છુટવું અસંભવ છે. તે કેટલાક કાળ વીત્યા બાદ પુનઃ હરિગમેલી દેવ હવે મારે પણ જે દેવદ્ધિ ન માને તે ગમે તે પણ તિરછલકમાં દેવદ્ધિકુમાર પાસે આવે છે અને મહાવ્રત ઉપાયે દેવદ્ધિને દીક્ષા અપાવવી જરૂરી છે અનન્યથા દીક્ષા લેવા સમજાવે છે. અને કહ્યું કે- તમે એ જ અમારા બન્ને સંસાર વધશે. દેવલે થી યવન વેળા શિલાલેખ લખેલ કે- “મારા કર્યો છે દઢ સંક૯૫ જેણે એવા તે દેવ દેવદ્ધિકુમાર સ્થાને ઉપન થનાર દેવે મને પ્રતિબંધ કરી દીક્ષા પાસે આવે છે તે સમયે દેવદ્ધિકુમાર નગર બહાર અપાવવી.” માટે હવે વિલંબ ન કરે, ગુરૂદેવ પાસે ઉદ્યાનમાં મિત્ર સાથે કીડા કરી રહેલ હો દેવ સુંદર ચાલે અને સર્વવિરતિ દીક્ષા સ્વીકારે.
અશ્વ લઈને તેની સમક્ષ હાજર થાય છે પરસ્પર દેવદ્ધિકુમાર કહે છે કે ભાઈ! તમારી વાત સાચી પૃચ્છા બાદ દેવદ્ધિ કુમારને અશ્વ ખેલવાની ઉત્કંઠા થઈ છે પણ હજુ તે હમણાં જ લગ્ન થયા છે. માટે હજુ અને કહ્યું કે- આ તમારે અશ્વ મને ખેલવવા આપે !?! ઘેડ દિવસ સંસાર સુખ ભોગવી લઉં. પછી તમે દેવતાએ પણ ચિંતવ્યું કે, આ અવસર ચૂકવા કહેશે તેમ કરીશ!!!
જે નથી, તુર્ત દેવદ્ધિકુમારને અશ્વ આવે. દેવદ્ધિ દેવ કહે છે કે- ભાઈ! સંસારમાં વાસ્તવિક રીતે પણ અશ્વ ઉપર અરઢ થઈને અશ્વ ખેલાવે છે. એમ જરા પણ સુખ નથી. કેવલ સુખાભાસ જ છે માટે આ કરતાં કરતાં થોડી વારમાં તે અશ્વ વાયુ વેગે દેશે અને સંસારના વિષયજન્ય ક્ષણિક સુખની પાછળ મનુષ્યભવને દૂર સુદર નિર્જન વનમાં જઈને ઉભો રહ્યો. હાર નહિં, કેમકે. આયુષ્યનો કોઈ જ ભરે સે નથી, ભૂખ્યા અને તરસ્ય દેવદ્ધિકુમાર ચતરફ નિહાળે છે માટે ચા લે ! ગુરૂદેવ પાસે જઈએ !
તે ક્યાંય પાણીનું સરોવર કે ફળ યુક્ત વૃક્ષ દેખાયા જ દેવદ્ધિ કહે કે- ન ! હમણાં નહિં બે પાંચ વર્ષ નહિં ભૂખ અને તરસની પીડાથી પ્રાણ કંઠે આવેલ છે. પછી આવજો !!
- નિરાધાર- શરણહીન દશામાં જ્યારે દેવદ્ધિ કિંકર્ત. દેવતાએ ચિંતવ્યું છે. વાસ્તવમાં મોહન સામ જય વમૂઢ બન્યા ત્યારે તે દેવ પ્રત્યક્ષ થઈને કહે છે કે, જે કેવી વિચિત્ર અને ગુંચ જાલ યુક્ત છે કે જેમાં એક તમે સ્વેચ્છાએ સર્વવિરતિચારિત્ર દીક્ષા સ્વીકારે તે વાર સહે પણ ફસાયેલ વ્યક્તિ દિગમૂઢ થઈ જવાના તમને તમારા ગામ પાસે પહોંચાડું. કારણે સાચે રસ્તો શોધી શકતા જ નથી. માયા જાળ દેવદ્ધિકુમારે પણ ચિંતવ્યું કે એમ કરતાં પણ જે માંથી છુટી શકતું જ નથી પણ ઉલટ તે જાળમાં જીવન મળતુ હોય તે સારું એમ ચિંતવી કહ્યું કે, વધુ ને વધુ ફસાતે જ જાય છે.
હાતમે જેમ કહેશે તેમ કરીશ.” મે ૮૩}
[૧૩૫
For Private And Personal Use Only
