Atmanand Prakash Pustak 073 Ank 04

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 7

આહારનો સંબંધ એટલે શરીર સાથે છે, એક દિવસે બપોરે ભદ્રા જ્ઞાતિમાં કેઈનું મરણ તેટલે જ મન સાથે પણ છે. સન્ન ધન થયેલું હોવાના કારણે દિલાસો આપવા ગઈ તો મન: મને મયતત્ત્વ અન્નની સાથે જોડા હતી. સાગરદત્ત શેઠ નિદ્રામાંથી જાગ્યા એટલે યેલું છે. તેથી જ કહેવાય છે જેવું અન્ન તેવું ગંગા તેમને માટે ચા તૈયાર કરીને આપી ગઈ. મને. દુષિત આહાર લેતાં મન દુષિત થાય છે શેઠે ચા પીધી અને થોડા વખત પછી ગંગા અને સંયમ તૂટી પડે છે. વ્યક્તિનું જેવું ભોજન ત્યાં ખાલી કપ લેવા પાછી આવી. શેઠે ગંગાને પીણું હશે એના જેવું જ એનું આચરણ પણ પિતાના માટે પાન તૈયાર કરી આપવાનું કહ્યું. થઈ જાય છે. આ સંબંધમાં આપણે ત્યાં એક શેઠ અને ગંગા વચ્ચેનો વહેવાર પણ પિતાસુંદર દષ્ટાંત આપતા કહ્યું છે કે ચંપાપુરીમાં પુત્રી જેવું હતું. એટલે ગંગા પાન તૈયાર સાગરદત્ત નામના એક શેઠ રહેતા હતા. તેને કરી શેઠને આપવા ગઈ, પણ પાન લેતી વખતે ભદ્રા નામની સુશીલ અને સમજુ પત્ની હતી. શેઠે ગંગાને હાથ પકડી લીધે. ગંગા વિધવા શેઠ સાધન સંપન્ન, આત્માથી અને વિવેકી સ્ત્રી હતી, પણ પુરુષનાં કામુક ભાવને સમહતા. ભદ્રા પણ ધર્મનિષ્ઠ હતી અને એક બીજાને જવાની શક્તિ તે કુદરતે સ્ત્રી જાતિને જન્મઅત્યંત વફાદાર હતા. તેમના દાંપત્ય જીવનમાં સિદ્ધ જ અર્પેલી છે. ગંગાએ શેઠના ચક્ષુઓમાં ધર્મ-અર્થ કામને ત્રિવેણી સંગમ થયો હતો. સાપલિયા જેયા અને તેણે ચીસ પાડી એટલે સંસારમાં અને તેમાંય આ કલિકાળમાં દરેક શેઠને હાથ છેડી દેવું પડે, કારણ કે એરવાતે સુખી હોય એવા કોઈ સ્ત્રી પુરુષ તે ડાનાં દ્વાર ખુલ્લાં હતાં. સર્પના મુખમાંથી છૂટી શોધ્યા પણ મળી શકે તેવું નથી. સાગરદત્ત ગયેલી દેડકીની માફક ગંગા અશ્રુભીની આંખે અને ભદ્રાને કેઈ સંતાન ન હતું અને હવે રસોડામાં દોડી ગઈ. તે સંતાન થવાની કેઈ આશા પણ નહોતી. એ જ વખતે ભદ્રા શેઠાણીએ બહારથી આવી તેમ છતાં બંનેએ મન વાળી લીધું કે આપણા ઘરમાં પ્રવેશ કર્યો, અને ગંગાને રડતી જોઈ પૂર્વ ભવમાં કોઈ જીવ સાથે લેવા દેવાનું નહિ
આશ્ચર્ય પામ્યાં. રેવાનું કારણ પૂછતાં જવાબ હશે, એટલે આપણે ત્યાં આ જન્મ કેઈ લેણ
આપવાને બદલે ગંગા તે ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડવા દાર કે દેવાદારને જન્મ નથી થે.
લાગી, પણ કશું બોલી નહીં. ભદ્રાએ તેને - ઘરકામ અર્થે બાળપણમાં વિધવા થયેલી શાંત પાડી જોટલે એની ગેરહાજરીમાં જે એક ગંગાબાઈને ઘરમાં રાખી લીધી હતી. બની ગયું તે ગંગાએ કહ્યું અને બોલી : ભદ્રા અને ગંગાને સંબંધ માતા પુત્રી જેવો “બા! હું શું કહું ? જળમાંથી અગ્નિ પ્રવ. હતે. ગંગા પણ ત્યાં જ ખાતી, પીતી અને લિત થાય અને વાડ જ ચીભડા ગળે ત્યાં તેની રહેતી. શેઠના કુટુંબનાં એક અંગ જેવી એ ફરિયાદ કયાં કરવી ? પિતા સ્વરૂપ શેઠના બની ગઈ હતી. બાઈ પણ પવિત્ર, અત્યંત અંતરમાં છુપાયેલા કામરૂપી ઝેરી સર્પના દંશધર્મનિષ્ઠ અને સચ્ચરિત હતી. ઘરકામ સિવાય માંથી આજે તે બચી ગઈ, પણ હવે આ
જ્યારે પણ સમય મળે ત્યારે ધર્મગ્રંથ જ ઘરમાં મારાથી રહી શકાય તેવું ન રહ્યું.” વાંચતી હોય.
વરસેથી ભદ્રા પિતાના પતિના સ્વભાવ શેઠ અને શેઠાણી બંને સાથે જ જમવા અને પ્રકૃતિને જાણતી હતી અને પતિ પ્રત્યે બેસે તેમજ બપોરની ચા પણ સાથે જ છે. તેને અપાર શ્રદ્ધા અને ભક્તિ હતા. આવું નિધ ફેબ્રુઆરી, ૧૯૭૬