________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
الدہ
આત્માની શોધમાં ^^^^^^^ પરબવાળા ડોશીમા. ^^^^^^^^] સમય થતાં જ સંત સહુની વિનયકાંતની સમાધિ શરૂ થઈ. એક શ્રીમંત શેઠાણીને છાલાકુંડના ડોશીમા સાથે વાત કરતાં જોયાં. ડોશી ! પવાલામાં ઠંડુ પાણી આપ તે. આ બા, જરા બેસે, લે આ પવાલું.
શેઠાણી-શું કપરા ચઢાવ ! હીંગળાજને હડે તે ખરેખર હાડ ખાખરા કરે તેવો જ છે અને આ માનડીઆ તે હું હાંફતાં હાંફતાં ચઢી છું ! ઓળીવાળા પણ આવા સખત ચઢાવ આગળ જ ઉતારી મેલે છે ને! જુઓને હજી પણ હાંફ સમાતી નથી. જાણે સાવ ગાત્ર ઢીલા બની ગયા ! આમ વાત કરતાં શેઠાણીએ કેડેથી સેનાનું કુંચીયાળું કડાડી બાજુ પર મેલ્યું, અને પિતાની વીતક કથા આગળ ચલાવી.
ડેશી, તમારા લોકોથી આ શે ચઢાય છે ! આવા કઠીણ ચઢાવને હેલ બનાવવા કંઈ ઉપાય ન થાય ! તમે લેકે તો માથે ભાર લઈ ચઢે છે !
શેઠાણી બા, તમે આજે આટલા બધા કાં અકળાઈ ગયા ? હું તમને બાળપણથી ઓળખું છું ! ઉજમ શેઠાણી દાદાને ભેટવા દરવર્ષે આવતાં. મને યાદ છે કે મરતાં પૂર્વે ચાર પાંચ વર્ષથી એ ડેલીમાં બેસવા લાગ્યા હતાં; બાકી આખી જિંદગી ચઢીને યાત્રા કરતાં. તમે એમના નાના દીકરાના વહુ ! હેજે તમારા પ્રતિ એમને ભાવ વધારે તેથી ઘણી વાર જાત્રામાં તમે જોડે હોય તે કાળે તમે પણ દબડ દબડ ચઢી જતાં. એક બે વાર તો અહીં બેસાડીને કહેલું કે જે ને જાસુસ, ડુંગર ચઢતાં આમ દોડવું નહીં, એથી શ્વાસ ચઢે. ધીમે ધીમે ડગ ભરવા. જે કંઈ કઠણુશ છે તે આ છાલાકુંડ સુધી જ પછી તે રમતા રમતા દાદાના દરબારમાં પહોંચી જવાય. ચઢીને જાત્રા કરવામાં ઘણું પુન્ય છે. જાસુસ બા, તે સમયને આજે કંઈ ઝાઝા વર્ષો નથી થયાં, છતાં તમે આજે આમ હતાશ કેમ થઈ ગયા ? એ તમારું બળ કાં વહી ગયું ! ઈ તે ડુંગર ચઢાવ, એમાં હીંગળાજ માની કપરાશ એટલે લાગે તે ખરીજ. પાણી પીશે ને થાક ઉતરી જશે. વળી તાજા થઈ જશે. આમ વાત ચાલતી હતી. એવામાં ડોશી પાણી લાવની બુમ
For Private And Personal Use Only
