Atmanand Prakash Pustak 017 Ank 06 07

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 42

૧૮૪
શ્રી આત્માનંદ પ્રકારા.
મારવાડી, કયા પૂર્વી, કયા પજાખી ઇસી મારવાડ ભૂમિ કે પુત્ર હૈ. સૈાભાગ્યવશ આપ સખ કયા એસવાલ, કયા શ્રીમાલ, કયા પારવાલ આપની માતૃભૂમિમે ઉપસ્થિત હુએ હૈ. આપ સમકે મિલકર માતૃભૂમિકા ઉદ્ધાર કરના હોગા. જમ આપકી માતૃભૂમિકા ઉદ્ધાર હેાગા યાદ રખના આપકા, આપકા, ધર્મકા, પ્રભુ વીર ભગવાન કે શાસનકા તભી ઉદ્ધાર હૈાગા. જીનમે ગુજરાતી ભાઇ તા કંસ ભૂમિસે બિલકુલ નિર્માહી હા ચુકે હૈં, ઇન્હોંને અપના ખાનપાન, પહેરાન, ખેલ ચાલ, રીતિ રીવાજ, રંગઢંગ, સખહી પ્રાયઃ બદલ લિયા હૈ. ઇસસે ઇનકી આશા પર રહના તે સુઝે ઠીક નહીં માલૂમ દેતા.
ચહાંતક જિન્હોંને જવાબ દે દિયા કિ, કભી હમારે પર મારવાડી ભાઇ હુક ન જમા લેવે! અપના ગાત તકભી ભૂલા દિયા ! આપ યૂ ન સમઝૅ કિ, મહારાજ મારવાડ મૈં હૈ ઇસલિયે મારવાડીયાં કે અચ્છા લગાને કે લિએ ગુજરાતી ભાઈ કી ત કડી નજરસે દેખા જાતા હૈ. નહીં, નહીં, મેરા જન્મ ખડોદા-ગુજરાત મે હૈં ઔર મેરી દીક્ષા આપકે સામને બેઠે હુએ નવમી કાન્તકે માછ પ્રમુખ શેઠ મેાતીલાલ મૂલજી કે શહર રાધનપુર મેં હુઈ હૈ. મેરી દાનાં હી અવસ્થાકી માતૃભૂમિ ગુજરાત હેય. મુઝે ગુજરાતકી ભૂમિકા માન હુય. પરંતુ મૈ જિસ આશયસે કહ રહા હું ઉસપર લક્ષ્ય દિયા જાયગા તે મેરા કહુના આપકા અવશ્ય ન્યાયસ'પન્ન દિખલાઈ દેગા. જિતને પુરાણે બડે બડે લભ્ય રાષ્ટ્રકપુરષ્ઠ સરીખે મંદિર મરૂભૂમિમે' દિખાઇ દેતે હ્રય ગુજરાતમે નહીં ખાઇ દેશે. ગુજરાતમે' જાકર ઇન અપૂર્વ મદિરાંકે લિયે ગુજરાતી ભાઇચાંને કિતના દ્રવ્ય લેજા ? હાં, ગુજરાતમે પ્રગટ હાતે નયે નયે તીર્થા કે લિએ મારવાડી ભાઇયેસે દ્રવ્ય લિયા તા જરૂર હેાગા. ઇસ હાલતમે ખતાઇએ ગુજરાતકી આશા પર બૈઠ ૨ના ઠીક હય ? કદાપિ નહીં. રહા પૂર્વી ઔર પજામ. સેા ઉધર તા ઇતની વસતી હી નહીં. વેા અપના કામ હી આપ નિભા લેવે ગનીમત હુય ! ખસ, તેલીકે લકી તરહ ઈધર ઉધર ધૂમધામ કર ફ્િ મારવાડી ભાઇચેાં પર હી ષ્ટિ આ હુરતી હુય. ઈસમે' શક નહીં મારવાડી વેપારી હય, ધનાઢય હય, શ્રદ્ધાળુ હય; પરંતુ વિદ્યાકે અભાવસે વિવેકકા વિયેાગ હૈ! જાનેસે હઠીલે જ્યાદા નજર માતે હુય. જિસ માતા પકડ લેવે છેાડતે નહીં. યપિ યહુ ખઠા ભારી અવગુણુ હ્રય, પરંતુ મેરે લિએ, નહીં, નહીં, આપ સખકે લિએ, વીરપ્રભુકે શાસનકે લિએ ગુણુરૂપ હેાતા નજર આતા હય. આપ સમઝ લેવે, જો ઈસ વક્ત જિસ કામકે લિએ મારવાડી ભાઈચાંને હાથ લંબાયા હય હઠ પકડ લીયા તા ખસ, જયજયકાર સમાજકા ઉદ્ધાર હુ મા હી પડા હ્રય. ઇસમેં શક નહીં.