________________ श्री नेमि नाथ HOS भोकल्प- IN अपूर्वशब्दमाकर्ण्य, जज्ञे वैरीति-कश्चन / व्याकुलः केशवः क्षिप्रमायुधागाग्माफणत् // 16 // मुक्तावल्या बलिनेमिकुमारं स, दृष्ट्वा च चकितोऽभवत् / स्वबाहुबलजिज्ञासुः, प्राह नेमिञ्जनार्दनः // 17 // 1312 // परिक्षा क्रियते नेमे ? बलस्य यदि नौ वरम् / इत्युक्त्वैव सुखं नेमिर्मल्लशालामथागमत् // 18 // दामोदरं प्राह ततश्च नेमि, भूलुण्ठनेनामृतमेव बन्धो। युद्धश्च मन्ये भुजबालनाह, नान्यो रणो योग्य इहाधुना नौ // 19 // शाखानिभे नेमिजिनस्य बाहौ, ततः सशाखामृगवद्विलग्नः। चक्रे निज नाम हदियथार्थ, मुद्यद्विषादद्विगुणासितास्य // 20 // सम्विक्रमेणापि भुजे न वालिते, खिनास्यचेताः समभून्मुरारिः / राज्यं मदीयं सुखतस्त्वनेन, ग्राह्यश्च दध्यौ विपुलात्मचिन्तः // 21 // यतः-किलश्यन्ते केवलं स्थूलाः, सुधीस्तु फलमश्नुते / ममन्थ शङ्करः सिन्धु, रत्नान्यापुर्दिवौकसः // 1 // क्लिश्यन्ते केवलं स्थूलाः, सुधीस्तु फलमश्नुते / दन्ता दलन्ति कष्टेन, जिह्वा गलति लीलया // 2 // ततः-आलोचयति कृष्णोऽपि, बलभद्रेण बन्धुना। राज्यलिप्सु रसौनेमिः, किम्विधास्येऽधुना वद // 22 // तदैवाकाशवाणी सा, प्रादुर्भूताऽतिसुन्दरा / मुरारे ! नमिनाथेन, पुरेदङ्कथितं ध्रुवम् // 23 // द्वाविंशतीर्थपो नेमिः, कुमारः प्रव्रजिष्यति / श्रुत्वेति कमलानाथो, निश्चिन्तः समभूत्तदा // 24 // निश्चयार्थ परं सत्रा, नेमिना जलकेलये / पुरन्ध्रीसहितः कृष्णः, प्रविष्टोऽरं सरोऽन्तरे // 25 / / प्रणयतः परिगृह्य करे जिनं, हरिरवेशयदाशु सरोऽन्तरे। तदनु शीघ्रमसिञ्चत नेमिनं, कनकशृङ्गजलै घुसृणा विलैः // 26 // // 312 //
