________________ प्रभु विहारः श्रीकल्पमुक्तावल्यां // 225 // गोशालोऽपि तदाकूट-मजानंस्त्वरितं ययौ / तद्भीत्या निन्द्यकृत्याऽसौ, गृहज्वलनशङ्कया // 29 // गेहद्वारं त्वरा स्वस्य, परावर्तत दक्षधीः, भक्षयित्वा च गोशालः, प्रभु पार्श्वमुपासरत् // 298 // तत्स्वरूपश्च सिद्धार्थों, यथार्थमाह तत्पुरः, कृताङ्गुलिकवान्तोऽसौ, निश्चिकाय तथाविधम् // 299 // प्रकोपारुणनेत्रोऽसौ, तद्गृहज्वलनाय च / आगतोऽलब्धगेहोऽयं, भृशञ्चुक्रोध वञ्चितः // 30 // तपसा तेजसा सद्यो, धर्माचार्यस्य मेऽखिलम् / पाटकं भस्मसाद्भयाच्छशापेति तथाऽभवत् // 301 // विजहार ततः स्वामी, हरिद्रसन्निवेशकम् , बहि हरिद्रवृक्षस्य, स्थितः प्रतिमया त्वधः // 302 // तत्रैव पथिकै कैश्चिं-द्वन्हि निशि प्रज्वालितः, गता स्ते चरणौ दग्धौ, स्वामिनः प्रतिमानुषः // 303 // नष्टो गोशालको भीत्या, शान्ते वही समागतः, विहृत्य च ततः स्वामी, मङ्गलाग्राममागमत् // 304 // कौतुकी किल गोशालो, डिम्भभापनहेतवे, चकाराक्षिविकारांश्च, दुद्रुवु स्तेऽपि बालकाः // 305 // तत्पित्रादिभि रेषोऽपि, कुपितैः कुट्टितो बहु, पिशाचो वाऽथ भूतोवा, मुनि रेष निराकृतः // 306 // विहृत्य च ततः स्वामी, ग्राममावर्तमाभजत्, मन्दिरे बलदेवस्य, स्थितः प्रतिमया ततः // 307 // प्रकृत्या चपल स्तत्र, गोशालो वक्त्रविक्रियाम् , चकार बालभीत्यर्थ, तेऽपि नष्टा इतस्ततः॥३०८॥ पित्रादयोऽपि चागत्य, दृष्टवा तं ग्रहिलाकृतिम् , मारणेनास्य किं तस्माद, गुरुरेव विहन्यताम् // 309 // भगवन्तं निहन्तुं ते, यावदुद्यमिनोऽभवन् , तावच्च बलदेवस्य, मूर्तिरेव कृताकृतिः // 310 // ATI // 225 //
