________________ पञ्चमे सर्गः१ नलत्यागा नन्तरं दमयन्त्या दशा // // 102 / / HI AISINSTATHI AISI ASSIAH दिष्ट्या दृष्टोऽसि दृष्टोऽसि मा भूयो भव निड्नुतः। व्यसनेऽपि महाराज! किमेतत् कौतुकं तब ? // 11 // इत्यादि बहु जल्पन्ती यदाऽपश्यत् प्रियं न सा / तदा भीमोद्भवा भेजे विशेषव्याकुलं मनः // 12 // वेगादपहतो नूनं रूपातिशयलुब्धया। विद्याधरकुमार्या वा व्यन्तर्या वा स मत्प्रियः // 13 // नूनमत्याहितं किश्चिद् महाराजस्य वर्तते / अन्यथा किमियत्कालं महुःखं क्षमते प्रियः // 14 // धिर धिक् सुखनिषेविन्याः प्रमादपरतां मम / स यद् दुःखेन लब्धोऽपि मया निर्गमितो निधिः // 15 // सर्वथा मुषिता साऽहमनाथा शरणोज्झिता / कथमेका भविष्यामि निराशा गहने वने? // 16 // इदं हि प्राणिनां प्रायो जीवितव्यं व्यवस्थितम् / आशामेव समालम्ब्य कुशसूचीमिबोदकम् // 17 // यदिदं प्रिययुक्ताया वासागारमिवाभवत् / तदेतदधुना जातं वनं कष्टमहार्णवः // 18 // लीलागारं भुवनविजयी वीरसेनस्य सूनुर्भर्त्ता लब्धः कथमपि मया तद्वियोगश्च भूयः / तत् साम्राज्यं मम पुनरसावीदृशी च व्यवस्था चिन्तातीतं जयति चरितं कर्मणां किं परेण ? // 19 // अस्मिन् घोरे वनपरिसरे सर्वतः पर्वतौधेरैकाकिन्याः कथमपि न मे वर्तते जीवितव्यम् / बन्धुभ्रंशादकृतसुकृतस्तीर्थसेवादिवन्ध्यो निर्भाग्याया मम कथमभूदेष निर्याणभागः // 20 // हा हा नाथ ! क नु खलु भवान् देहि मे देव ! वाक्यं शक्यः सोढुं कथमिव मया दुस्तरस्त्वद्वियोगः। भूगोलेऽस्मिन् किमपि घटते नेव शङ्कास्पदं मे कः प्रत्यर्थी भवतु मवतः कौञ्चकर्णान्तकस्य ? // 21 // BIIIIIIIIII HIS
