________________ श्रीभगवत्यङ्ग श्रीअभय वृत्तियुतम् भाग-३ // 1162 // ततोऽधिकरणी यः स तथेति // 8 // अथाधिकरणस्यैव हेतुप्ररूपणार्थमाह- जीवाण मित्यादि, आयप्पओगनिव्वत्तिए त्ति आत्मनः प्रयोगेण मनःप्रभृतिव्यापारेण, निर्वर्तितं निष्पादितं यत्तत्तथा, एवमन्यदपि द्वयम् // ननु यस्य वचनादि परप्रवर्त्तनं वस्तु नास्ति तस्य कथं परप्रयोगनिर्वर्तितादि भविष्यतीत्याशङ्कामुपदर्य परिहरन्नाह- से केण मित्यादि, अविरत्यपेक्षया त्रिविधमप्यस्तीति भावनीयमिति // 9 // // 564 // अथ शरीराणामिन्द्रियाणां योगानां च निर्वर्तनायां जीवादेरधिकरणित्वादि प्ररूपयन्निदमाह- कति णं भंते! इत्यादि, छ अहिगरणीवि अहिगरणंपि त्ति पूर्ववत् एवं चेव त्ति अनेन जीवसूत्राभिलापः पृथिवीकायिकसूत्रे समस्तो वाच्य इति दर्शितम्, एवं वेउव्वी त्यादि व्यक्तम् / नवरं जस्स अत्थि त्ति इह तस्य जीवपदस्य वाच्यमिति शेषः, तत्र नारकदेवानां वायोः पञ्चेन्द्रियतिर्यङ्मनुष्याणां च तदस्तीति ज्ञेयम्, पमायं पडुच्च त्ति इहाहारकशरीरं संयमवतामेव भवति तत्र चाविरतेरभावेऽपि प्रमादादधिकरणित्वमवसेयम्, दण्डकचिन्तायांचाहारकं मनुष्यस्यैव भवतीत्यत उक्तं- एवं मणुस्सेवित्ति, नवरं जस्स अत्थि सोइंदियं ति तस्य वाच्यमिति शेषः, तच्चैकेन्द्रियविकलेन्द्रियवर्जानामन्येषां स्यादिति // 10- 17 // // 565 // षोडशशते प्रथमः॥१६-१॥ ॥षोडशशतके द्वितीयोद्देशकः॥ प्रथमोद्देशके जीवानामधिकरणमुक्तम् ,द्वितीये तु तेषामेव जराशोकादिको धर्म उच्यते, इत्येवंसम्बन्धस्यास्येदमादिसूत्रंरायगिहे जाव एवं वयासी-१जीवाणं भंते! किं जरा सोगे?, गोयमा! जीवाणं जरावि सोगेवि, सेकेणटेणं भंते! एवं वु० जाव 16 शतके उद्देशकः१ सूत्रम् 564 जीवस्याकरणत्वंशरीरादीनांच सूत्रम् 565 जीवस्याकरणत्वं शरीरादीनांच उद्देशक:२ सूत्रम् 566 जराशोको // 1162 //
