________________ श्रीभगवत्यङ्ग श्रीअभय. वृत्तियुतम् भाग-२ // 654 // अक्कोसपरीसहे, आक्रोशो दुर्वचनम्, वहपरीसहे व्यधो वधो वा यष्ट्यादि(ना)ताडनं तत्परीषहणं च क्षान्त्यवलम्बनम्, 8 शतके जायणापरीसहे याचा भिक्षणं तत्परिषहणंच तत्र मानवर्जनम्, अलाभपरीसहेऽलाभः प्रतीतस्तत्परिषहणंच तत्र दैन्याभावः, उद्देशक:८ | गुरुप्रत्यनीकारोगपरीसहे रोगोरुक् तत्परिषहणंच तत्पीडासहनं चिकित्सावर्जनं च, तणफासपरीसहे तृणस्पर्शः कुशादिस्पर्शस्तत्परिषहणंच घधिकारः। कादाचित्कतृणग्रहणे तत्संस्पर्शजन्यदुःखाधिसहनम्, जल्लपरीसहेजल्लो मलस्तत्परिषहणंच देशतः सर्वतो वास्नानोद्वर्त्तनादि सूत्रम् 343 कर्मप्रकृतिवर्जनम्,सक्कारपुरक्कारपरीसहे सत्कारोवस्त्रादिपूजा पुरस्कारोराजादिकृताभ्युत्थानादिस्तत्परिषहणंच तत्सद्भाव आत्मोत्कर्ष- परिषहभेद वर्जनं तदभावे दैन्यवर्जनं तदनाकाङ्क्षा चेति, पण्णापरीसहे प्रज्ञा मतिज्ञानविशेषस्तत्परिषहणं च प्रज्ञाया अभाव उद्वेगाकरणं |प्रश्नाः / परिषहानां तद्भावे च मदाकरणम्, नाणपरीसहे ज्ञानंमत्यादि तत्परिषहणंच तस्य विशिष्टस्य सद्भावे मदवर्जनमभावे च दैन्यपरिवर्जनम्, प्रत्येककर्म प्रकृतिषु ग्रन्थान्तरे त्वज्ञानपरीषह इति पठ्यते, दंसणपरीसहे दर्शनं तत्त्वश्रद्धानं तत्परिषहणं च जिनानां जिनोक्तसूक्ष्मभावानां समावतार:, चाश्रद्धानवर्जनमिति / 24 कइसु कम्मपयडीसु समोयरंति त्ति कतिषु कर्मप्रकृतिषु विषये परीषहाः समवतारं व्रजन्तीत्यर्थः, एकविधादि बन्धकस्य 25 पण्णापरीसह इत्यादि, प्रज्ञापरीषहो ज्ञानावरणे मतिज्ञानावरणरूपे समवतरति, प्रज्ञाया अभावमाश्रित्य, तदभावस्य ज्ञानावरणोदयसम्भवत्वात्, यत्तु तदभावे दैन्यपरिवर्जनं तत्सद्भावे च मानवर्जनं तच्चारित्रमोहनीयक्षयोपशमादेरिति, एवं ज्ञानपरीषहोऽपि नवरं मत्यादिज्ञानावरणेऽवतरति, 26 पंचे त्यादिगाथा, पंचेव आणुपुल्वी ति क्षुत्पिपासाशीतोष्णदंशमशकपरीषहा इत्यर्थः, एतेषु च पीडैव वेदनीयोत्था तदधिसहनंतु चारित्रमोहनीयक्षयोपशमादिसम्भवम्, अधिसहनस्य चारित्ररूपत्वादिति // 27 एगे दंसणपरीसहे समोयरति त्ति यतो दर्शनं तत्त्वश्रद्धानरूपं दर्शनमोहनीयस्य क्षयोपशमादौ भवत्युदये तु न / भवतीत्यतस्तत्र दर्शनपरीषहः समवतरतीति, 28 अरई त्यादि गाथा, तत्र चारतिपरीषहोऽरतिमोहनीये तज्जन्यत्वात्, अचेल परिषह प्रश्नाः / // 654 //