________________ श्रीभगवत्यः श्रीअभय वृत्तियुतम् भाग-१ // 292 // 145-146 यानि सहस्राणि तानि तथा तैः, चक्षुर्विक्षेपश्च चक्षुर्भमः, दृष्टिप्रतिघातश्च दर्शनाभावः चक्षुर्विक्षेपदृष्टिप्रतिघातं तदपि कुर्वत्, 3 शतके अपि विशेषणसमुच्चये, हुतवहे त्यादि, हुतवहातिरेकेण यत्तेजस्तेन दीप्यमानं यत्तत्तथा, जइणवेगं ति जयी शेषवेगवद्वेगजयी / उद्देशक:२ | सूत्रम् वेगो यस्य तत्तथा महब्भयं ति महतां भयमस्मादिति महद्भयम्, कस्मादेवमित्यत आह भयङ्करं भयकर्तृ। झियाइ त्ति ध्यायति किमेतत्? इति चिन्तयति, तथा पिहाइ त्ति स्पृहयति यद्येवंविधं प्रहरणं ममापि स्यादित्येवं तदभिलषति स्वस्थानगमनं सौधर्मेन्द्रेना वधिना ज्ञात्वा वाऽभिलषति, अथवा पिहाइ त्ति, अक्षिणी पिधत्ते निमीलयति, पिहाइ झियाइ त्ति पूर्वोक्तमेव क्रियाद्वयं व्यत्ययेन करोति, वज्रप्रतिअनेन च तस्यातिव्याकुलतोक्ता, तहेव त्ति यथा ध्यातवांस्तथैव तत्क्षण एवेत्यर्थः, संभग्गमउडविडवे त्ति संभग्नो मुकुटविटपः |संहरणम् भगवन्तंप्रति शेखरकविस्तारो यस्य स तथा॥ सालंबहत्थाभरणे त्ति सह, आलम्बेन प्रलम्बेन वर्त्तन्ते सालम्बानि तानि हस्ताभरणानि / क्षमायाचना यस्याधोमुखगमनवशादसौ सालम्बहस्ताभरणः कक्खागयसेयंपिव त्ति भयातिरेकात्कक्षागतं स्वेदमिव मुञ्चयन्, देवानां किल प्रदक्षिणा वन्दनं स्वेदो न भवतीति संदर्शनार्थः पिवशब्दः, झत्ति वेगेणं ति वेगेन समवपतितः, कथं? झगिति झटितिकृत्वा-॥१४४॥ चमरमुक्तिः प्रतिगमनचा २१(अपूर्णम्) तएणं तस्स सक्कस्स 3 इमेयारूवे अज्झथिए जाव समुप्पज्जित्था-नोखलुपभूचमरे असुरिंदे असुरराया नोखलु समत्थे चमरे 3 नोखलु विसए चमरस्स 3 अप्पणो निस्साए उद्धं उप्पइत्ता जावसोहम्मो कप्पो, णण्णत्थ अरिहंते वा अरिहंतचेइयाणि वा अणगारे वा भावियप्पणो णीसाए उड़े उप्पयति जाव सो० क०, तं महादुक्खं खलु तहारूवाणं अरहताणं भग० अण० य अच्चासायणाए त्तिकटु ओहिं पउंजति रत्ता ममं ओहिणा आभोएति रत्ता हा हा अहो हतोऽहमंसि त्तिकट्ठ ताए उक्किट्ठाए जाव दिव्वाए देवगतीए वजस्स वीहिं अणुगच्छमाणे 2 तिरियमसंखेजाणं दीवसमुद्दाणं मज्झंम० जाव जेणेव असोगवरपायवे जे० ममं अंतिएते. उवाग० २त्ता ममंचउरंगुलमसंपत्तं वजं पडिसाहरइ।सूत्रम् 145 / / ||292 //