________________ श्रीदशवैकालिकं श्रीहारि० वृत्तियुतम् // 381 // नवममध्ययनं विनयसमाधिः, प्रथमोद्देशकः सूत्रम् 11-17 गुरुमहत्त्वं गुवाराधनाफलंच। आचार्यादिप्रसाद उद्युक्तः सन् 'रमेत' वर्तेत इति सूत्रार्थः / / 10 // जहाहिअग्गी जलणं नमसे, नाणाहुईमंतपयाभिसित्तं / एवायरिअंउवचिट्ठइज्जा, अणंतनाणोवगओऽविसंतो॥सूत्रम् 11 // जस्संतिए धम्मपयाई सिक्खे, तस्संतिए वेणइयं पउंजे। सक्कारए सिरसा पंजलीओ, कायग्गिरा भो मणसा अनिच्च / / सूत्रम् 12 // लज्जा दया संजम बंभचेरं, कल्लाणभागिस्स विसोहिठाणं। जेमेगुरू सययमणुसासयंति, तेऽहंगुरू सययं पूअयामि // सूत्रम्१३॥ जहा निसंते तवणचिमाली, पभासई केवल भारहंतु / एवायरिओ सुअसीलबुद्धिए, विरायई सुरमझे व इंदो।सूत्रम् 14 // जहा ससी कोमुइजोगजुत्तो, नक्खत्ततारागणपरिवुडप्पा। खेसोहई विमले अन्भमुक्के, एवं गणी सोहइ भिक्खुमझे॥सूत्रम् 15 // महागरा आयरिआ महेसी, समाहिजोगेसुअसीलबुद्धिए। संपाविउकामे अणुत्तराई, आराहए तोसइ धम्मकामी।सूत्रम् 16 // सुच्चाण मेहावि सुभासिआई,सुस्सूसए आयरिअप्पमत्तो। आराहइत्ताण गुणे अणेगे, से पावई सिद्धिमणुत्तरं / / सूत्रम् 17 // तिबेमि // विणयसमाहीए पढमो उद्देसो समत्तो॥९-१॥ केन प्रकारेणेत्याह-'जहाहिअग्गि'त्ति सूत्रम्, यथा आहिताग्निः कृतावसथादिर्ब्राह्मणो ज्वलनं अग्निं नमस्यति, किंविशिष्टमित्याह- नानाहुतिमन्त्रपदाभिषिक्तं तत्राहुतयो- घृतप्रक्षेपादिलक्षणा मन्त्रपदानि अग्नये स्वाहेत्येवमादीनि तैरभिषिक्तंदीक्षासंस्कृतमित्यर्थः, एवं अग्निमिवाचार्य उपतिष्ठेत् विनयेन सेवेत, किंविशिष्ट इत्याह-अनन्तज्ञानोपगतोऽपी ति अनन्तं स्वपरपर्यायापेक्षया वस्तु ज्ञायते येन तदनन्तज्ञानं तदुपगतोऽपि सन्, किमङ्ग पुनरन्य इति सूत्रार्थः॥११॥ एतदेव स्पष्टयति'जस्स'त्ति सूत्रम्, यस्यान्तिके यस्य समीपे धर्मपदानि धर्मफलानि सिद्धान्तपदानि शिक्षेत आदद्यात् तस्यान्तिके तत्समीपे किमित्याह- वैनयिकं प्रयुञ्जीत विनय एव वैनयिकं तत्कुर्यादिति भावः, कथमित्याह- सत्कारयेदभ्युत्थानादिना पूर्वोक्तेन // 381 //