________________ श्रीसमवायाङ्ग श्रीअभय० वृत्तियुतम् // 164 // सूत्रम् 89 ८९समवायः ऋषभ प्रकारस्य सुत्ताई ति द्वितीयप्रकारभूतानि अष्टाशीतिर्भवन्ति जहा नंदीए त्ति अतिदेशतः सूत्राणि दर्शितानि तानि चाग्रे सूत्रम् 88 व्याख्यास्यामः, मंदरस्से त्यादि,मेरो:पूर्वान्तात् जम्बूद्वीपस्य पञ्चचत्वारिंशद्योजनसहस्रमानत्वात् जम्बूद्वीपान्ताच्च द्विचत्वारिंश-8 88 समवायः महाग्रहादिः योजनसहस्रेषुगोस्तुभस्य व्यवस्थितत्वात् तस्य च सहस्रविष्कम्भत्वाद्यथोक्तः सूत्रार्थो भवतीति, अनेनैव क्रमेण दक्षिणादिदिग्व्यवस्थितान्दकावभासशङ्खदकसीमाख्यान्वेलन्धरनागराजनिवासपर्वतानाश्रित्य वाच्यमत एवाह- एवं चउसुवि दिसासु नेयव्व मिति / बाहिराओ ण मित्यादि, बाह्यायाः सर्वाभ्यन्तरमण्डलरूपाया उत्तरस्याः काष्ठायाः क्वचित्तु बाहिराओ त्ति न वीरादिः दृश्यते सूर्यः प्रथमंषण्मासंदक्षिणायनलक्षणं दक्षिणायनादित्वात् संवत्सरस्य अयमाणे त्ति आयान्-आगच्छन् चतुश्चत्वारिंशत्तममण्डलगतोऽष्टाशीतिमेकषष्टिभागान्, दिवसखेत्तस्स त्ति दिवसस्यैव निवुड्डेत्त त्ति निवऱ्या हापयित्वा रयणिखेत्तस्स त्ति रजन्यास्तु अभिव_ सूरिए चारं चरइ त्ति भ्राम्यतीति, इह च भावनैवं- प्रतिमण्डलं दिनस्य मुहूर्तेकषष्टिभागद्वयहानेर्दक्षिणायनापेक्षया चतुश्चत्वारिंशत्तमे अष्टाशीतिर्भागा हीयन्ते, रात्रेस्तु त एव वर्द्धन्त इति, द्विःसूर्यग्रहणंचेह दिनरात्र्याश्रितवाक्यद्वयभेदकल्पनया ततो न पुनरुक्तमवसेयम्, इदंच सूत्रमष्टसप्ततिस्थानकसूत्रवद्भावनीयमिति, दक्खिणकट्ठाओ इत्यादिसूत्रं पूर्वसूत्रवदवगन्तव्यं नवरमिह दिनवृद्धिः रात्रिहानिश्च भावनीयेति // 88 // उसभेणं अरहा कोसलिए इमीसे ओसप्पिणीए ततियाए सुसमदूसमाए पच्छिमे भागे एगूणणउए अद्धमासेहिं सेसेहिं कालगए जाव सव्वदुक्खप्पहीणे, समणे भगवं महावीरे इमीसे ओसप्पिणीए चउत्थाए दूसमसुसमाए समाए पच्छिमे भागे एगूणनउइए // 164 // अद्धमासेहिं सेसेहिं कालगए जाव सव्वदुक्खप्पहीणे, हरिसेणे णं राया चाउरंतचक्कवट्टी एगूणनउई वाससयाई महाराया होत्था, (r) अयमीणे (प्र०) निर्गच्छन् (प्र०)। (r) ०मवसेयमिति, इदं 'दक्खिणाओ' इत्यादि (प्र०)।
