________________ श्रीआवश्यक नियुक्तिभाष्यश्रीहारिक वृत्तियुतम् भाग-२ // 552 // मप्युक्तो यदा न प्रतिपद्यते ताहे से काउस्सग्गो कतो, एवं सो बहूहिं असब्भावुब्भावणाहिं मिच्छत्ताभिनिवेसेण य अप्पाणं 0.3 उपोद्घातच परं च तदुभयं च वुग्गाहेमाणो वुप्पाएमाणो गतो आमलकप्पं नगरिं, तत्थ अंबसालवणे ठितो, तत्थ मित्तसिरी नाम नियुक्तिः, 0.3.7 सप्तमसमणोवासओ, सो जाणइ- जहेस निण्हओ, अण्णया कयाइ तस्स संखडी जाता, ताहे तेण निमंतिओ-तुब्भेहिंसयमेव द्वारम् निह्नवघरं आगंतव्वं, ते गता, ताहे तस्स निविट्ठस्स विउला खजगविही नीणिता, ताहे सो ताओ एक्केक्काओ खंडं खंडं देइ, एवं वक्तव्यता। नियुक्ति: 783 कूरस्स कुसणस्स वत्थस्स, पच्छा पादेसु पडितो, सयणंच भणइ- एह वंदह, साह पडिलाभिया, अहो अहंधण्णो सपुण्णो निह्नवमतानि, जं तुब्भे मम घरं सयमेवागता, ताहे ते भणंति- किं धरिसियामो अम्हे एवं तुमे?, सो भणति- ससिद्धतेण तुम्हे मया / तदादिपुरुषपडिलाभिया, जइ नवरं वद्धमाणसामिस्स तणएण सिद्धतेण पडिलाभेमि, तत्थ सो संबुद्धो भणइ- इच्छामि अज्जो! सम्म ग्रामकालाः। भाष्य: 127 पडिचोयणा, ताहे पच्छा सावएण विहिणा पडिलाभितो, मिच्छामि दुक्कडं च कतं, एवं ते सव्वे संबोहिया, आलोइय पडिकंता विहरंति ॥अमुमेवार्थमुपसंजिहीर्षुराह Oतदा तस्य कायोत्सर्गः कृतः, एवं स बहुभिरसद्भावोद्भावनाभिर्मिथ्यात्वाभिनिवेशेन चात्मानं परं च तदुभयं च व्युगाहयन् व्युत्पादयन् गत आमलकल्पां नगरीम्, तत्र आम्रशालवने स्थितः, तत्र मित्रश्री म श्रमणोपासकः, स जानाति- यथैष निह्नवः, अन्यदा कदाचित् तस्य(गृहे) संखडी जाता, तदा तेन निमन्त्रितः- युष्माभिः स्वयमेव गृहमागन्तव्यम्, ते गताः, तदा तस्य निविष्टस्य विपुलःखाद्यकविधिरानीतः, तदा स तस्मात् एकैकस्मात् खण्डं खण्डं ददाति, एवं कूरस्य कुसिणस्य(व्यञ्जनस्य) वस्त्रस्य, पश्चात्पादयोः पतितः, स्वजनं च भणति-आयात वन्दध्वम्, साधवः प्रतिलाभिताः,अहो अहं धन्यः सपुण्यो यत्स्वयं यूयमेव मम गृहमागताः, तदा ते भणन्ति-8 किं धर्षिताः स्मो वयमेवं त्वया?, स भणति- स्वसिद्धान्तेन यूयं मया प्रतिलाभिताः, यदि परं वर्धमानस्वामिसत्केन सिद्धान्तेन प्रतिलम्भयामि, तत्र स सम्बुद्धो भणतिइच्छाम्याय! सम्यक्प्रतिचोदनाम, तदा पश्चात् श्रावकेन विधिना प्रतिलम्भितो, मिथ्या मे दुष्कृतं च कृतम्, एवं ते सर्वे संबोधिताः, आलोचितप्रतिक्रान्ता विहरन्ति / // 552 //