________________ श्रीआवश्यक नियुक्तिभाष्यश्रीहारि० वृत्तियुतम् भाग-२ // 512 // द्विर्गुह्यक वाचकत्वे देवमहः, पुव्वगयं तंपिणेण सव्वं गहियं, एवं तेण बहु गहियं, ताहे वुच्चति पढाहि, ततो सो एयंतगंपि कुमुतो अच्छइ, अन्नं सुणेतो। 0.3 उपोद्घातअण्णया आयरिया मज्झण्हे साहूसु भिक्खं निग्गएसु सन्नाभूमिं निग्गया, वइरसामीवि पडिस्सयवालो, सो तेसिं साहूणं नियुक्तिः, 0.3.6 वेंटियाओ मंडलिए रएत्ता मज्झे अप्पणा ठाउं वायणं देति, ताहे परिवाडीए एक्कारसवि अंगाई वाएइ, पुव्वगयं च, जाव षष्ठद्वारम्, आयरिया आगया चिंतेंति- लहुं साहू आगया, सुगंति सदं मघोघरसियं, बहिया सुणेता अच्छंति, नायं जहा वइरोत्ति, उपक्रमादिः। नियुक्ति: 766 पच्छा ओसरिऊण सद्दपडियं निसीहियं करेइ, मा से संका भविस्सइ, ताहे तेण तुरियं विंटियाओ सट्ठाणे ठवियाओ, निग्गंतूण य दंडयं गेण्हइ, पाए य पमज्जेइ, ताहे आयरिया चिंतेन्ति- मा णं साहू परिहविस्संति ता जाणावेमि, ताहे रत्तिं निमन्त्रणा, आपुच्छइ- अमुगं गामं वच्चामि? तत्थ दो वा तिन्नि वा दिवसे अच्छिस्सामि, तत्थ जोगपडिवण्णगा भणंति- अम्हं को वायणायरिओ?, आयरिया भणंति- वइरोत्ति, विणीया तहत्ति पडिसुतं, आयरिया चेव जाणंति, ते गया, साहूवि पए रुक्मिणीवसहिं पडिलेहित्ता वसहिकालणिवेयणादि वइरस्स करेंति, निसिज्जा य से रइया, सो तत्थ निविट्ठो, तेऽवि जहा आयरियस्स प्रतिबोधनम्। पूर्वगतं तदप्यनेन सर्वं गृहीतम्, एवं तेन बहु गृहीतम्, तदोच्यते पठ, ततः स आगच्छदपि (अधीतमपि) कुट्टयन् तिष्ठति, अन्यत् शृण्वन् / अन्यदा आचार्या मध्याह्ने साधुषु भिक्षायै निर्गतेषु संज्ञाभूमिं निर्गताः, वज्रस्वाम्यपि प्रतिश्रयपालः, स तेषां साधूनां विण्टिका मण्डल्या रचयित्वा मध्ये आत्मना स्थित्वा वाचनां ददाति, तदा परिपाट्या एकादशाप्यङ्गानि वाचयति, पूर्वगतं च, यावदाचार्या आगताश्चिन्तयन्ति- लघु साधव आगताः, शृण्वन्ति शब्दं मेघौघरसितम्, बहिः शृण्वन्तस्तिष्ठन्ति, ज्ञात यथा वज्र इति, पश्चादपसृत्य शब्दपतितं नैषेधिकीं करोति, मा तस्य शङ्का भूत्, तदा तेन विण्टिकास्त्वरितं स्वस्थाने स्थापिताः, निर्गत्य च दण्डकं गृह्णाति, पादौ च | प्रमार्जयति, तदाऽऽचार्याश्चिन्तयन्ति- मैनं साधवः परिभूवन् तत् ज्ञापयामि, तदा रात्रावापृच्छति- अमुकं ग्रामं व्रजामि?, तत्र द्वौ वा त्रीन् वा दिवसान् स्थास्यामि, तत्र 8 योगप्रतिपन्ना भणन्ति- अस्माकं को वाचनाचार्यः?, आचार्या भणन्ति- वज्र इति, विनीता (इति) तथेति प्रतिश्रुतम्, आचार्या एव जानन्ति, ते गताः, साधवोऽपि प्रभाते वसतिं प्रतिलेख्य वसतिकालनिवेदनादि वज्राय कुर्वन्ति, निषिद्या च तस्मै रचिता, स तत्र निविष्टः, तेऽपि यथा आचार्यस्य - // 512 //