Avashyak Sutram Part 02

SR No.: 600437
Original Sutra Author: N/A
Author: Punyakiritivijay
Publisher: Shripalnagar Jain Shwetambar Murtipujak Derasar Trust
Publication Year: 2012
Total Pages: 404
Language: Sanskrit
Classification: Manuscript & agam_aavashyak
File Size: 29 MB

Page 186

श्रीआवश्यक नियुक्तिभाष्यश्रीहारिक वृत्तियुतम् भाग-२ // 646 // 0.3 उपोद्घातनियुक्तिः, 0.3.7 सप्तमद्वारम् निह्नववक्तव्यता। नियुक्तिः 868 मुनित्वस्वरूपम्। अण्णत्थ हिंडाहि, अहं सव्वं किणामि, दिवसे 2 आणेड़, एवं तासिं पीई घणा जाया, तेसिं चेव घरस्स समोसीइयाणि ठियाणि, साय सेट्ठिणी ज़िंदू, मेईए रहस्सियं चेव तीसे पुत्तो दिण्णो, सेट्टिणीए धूया मइया जाया, सा मेईए गहिया, पच्छा सासेट्ठिणीतंदारगं मेईए पाएसुपाडेति, तुब्भपभावेण जीवउत्ति, तेण सेनामंकयं मेयजोति, संवडिओ, कलाओगाहिओ, संबोहिओ देवेण, ण संबुज्झइ, ताहे अट्ठण्हं इब्भकण्णगाणं एगदिवसेण पाणी गेण्हाविओ, सिबियाए णगरि हिंडइ, देवोवि मेयं अणुपविट्ठो रोइउमारद्धो, जइ ममवि धूया जीवंतिया तीसेवि अज्ज विवाहो कओ होतो, भत्तं च मेताण कयं होतं, ताहे ताए मेईए जहावत्तं सिटुं, तओ रुट्ठो देवाणुभावेण य ताओ सिबियाओ पाडिओ तुमं असरिसीओ परिणेसित्ति खड्डाए छूढो, ताहे देवो भणइ-किह?,सो भणइ-अवण्णो, भणइ- एत्तो मोएहि किंचिकालं, अच्छामि बारस वरिसाणि, तो भणइ- किं करेमि?, भणइ- रणो धूयं दवावेहि, तो सव्वाओ अकिरियाओ ओहाडियाओ भविस्संति, ताहे से ऽन्यत्र हिण्डिष्ठाः अहं सर्व क्रीणिष्यामि, दिवसे 2 आनयति, एवं तयोः प्रीतिर्घना जाता, तेषामेव गृहस्य समवसृतानि स्थितानि, सा च श्रेष्ठिनी निन्दूः, तदा मातङ्ग्या राहस्यिकमेव तस्यै पुत्रो दत्तः, श्रेष्ठिन्या दुहिता मृता जाता, सा मातङ्ग्या गृहीता, पश्चात्सा श्रेष्ठिनी दारकं तं मातङ्गयाः पादयोः पातयति, तब प्रभावेण | जीवत्विति, तेन तस्य नाम कृतं मेतार्य(मातङ्ग्यात्मज) इति, संवृद्धः, कला ग्राहितः, संबोधितो देवेन, न संबुध्यते, तदाऽष्टानामिभ्यकन्यानामेकदिवसेन पाणीाहितः, * शिबिकया नगर्यां हिण्डते, देवोऽपि मातङ्गमनुप्रविष्टो रोदितुमारब्धः, यदि ममापि दुहिताऽजीविष्यत् तस्या अपि विवाहः अद्यकृतोऽभविष्यत्, भक्तं च मेतानां कृतमभविष्यत्तदा तया मेत्या यथावृत्तं शिष्टम्, ततो रुष्टो देवानुभावेन च तस्याः शिबिकातः पातितः त्वमसदृशः परिणयसि इति गर्तायां क्षिप्तः, तदा देवो भणतिकथं?, स भणति- अवर्णः, भणति- इतो मोचय कञ्चित्कालम्, तिष्ठामि द्वादश वर्षाणि, ततो भणति- किं करोमि?, भणति- राज्ञो दुहितरं दापय, तत् सर्वा अक्रिया अपस्फेटिता भविष्यन्ति, तदा तस्मै प्रातिवेश्मिकानि / ई मृतापत्यप्रसूः / // 646 //