Avashyak Sutram Part 01

SR No.: 600436
Original Sutra Author: N/A
Author: Punyakiritivijay
Publisher: Shripalnagar Jain Shwetambar Murtipujak Derasar Trust
Publication Year: 2012
Total Pages: 498
Language: Sanskrit
Classification: Manuscript & agam_aavashyak
File Size: 36 MB

Page 226

श्रीआवश्यक नियुक्तिभाष्यश्रीहारि० वृत्तियुतम् भाग-१ // 204 // बहवे तडियकप्पडियादओ पयट्टति, विभासा, जाव तेण समं गच्छो साहूण संपट्टितो, को पुण कालो?, चरमनिदाघो, सोय ॥,चरमानदाचा, सा8०.३ उपोद्धातयसत्थो जाहे अडविमझे संपत्तो ताहे वासरत्तो जाओ, ताहे सो सत्थवाहो अइदुग्गमा पंथत्तिकाउंतत्थेव सत्थनिवेसं काउं नियुक्तिः, 1810.3.2 वासावासं ठितो, तंमि य ठिते सव्वो सत्थो ठितो, जाहे य तेसिं सथिल्लियाणं भोयणं णिट्ठियं ताहे कंदमूलफलाणि द्वितीयद्वारम्, समुद्दिसिउमारद्धा, तत्थ साहुणो दुक्खिया जदि कहवि अहापवत्ताणि लभंति ताहे गेण्हंति, एवं काले वच्चंते थोवावसेसे वीरजिनादि वक्तव्यताः। वासारत्ते ताहे तस्स धणस्स चिंता जाता- को एत्थ सत्थे दुक्खिओत्ति?, ताहे सरिअंजहा मए समं साहुणो आगया, तेसिंच नियुक्तिः कंदाइ न कप्पंति, ते दुक्खिता तवस्सिणो, कल्लं देमित्ति पभाए निमन्तिता भणंति - जं परं अम्ह कप्पिअं होज्जा तं 171-172 धनसार्थवाहः, गेण्हेजामो, किं पुण तुब्भं कप्पति?,जं अकयमकारियं भिक्खामेत्तं जंवा सिणेहादि, तो तेण साहूण घयं फासुयं विउलं अटवीवासः, दाणं दिण्णं सोय अहाउयं पालेत्ता कालमासे कालं किच्चा तेण दाणफलेण उत्तरकुराए मणूसो जाओ, तओ आउक्खएणं घृतदानंच। ऋषभपूर्वभवाः सोहम्मे कप्पे देवो उववण्णो, ततो चइऊण इहेव जंबूदीवे दीवे अवरविदेहे गंधिलावतीविजए वेयडपव्वए गंधारजणवए (प्र.) उत्तर बहवस्तटिककार्पटिकादयः प्रवर्तन्ते, विभाषा (वर्णनम्), यावत्तेन समं गच्छः साधूनां संप्रस्थितः, कः पुनः कालः?, चरमनिदाघः, स च सार्थो यदाऽटवीमध्ये संप्राप्तः तदा वर्षारात्रो जातः, तदा स सार्थवाहोऽतिदुर्गमाः पन्थान इतिकृत्वा तत्रैव सार्थनिवेशं कृत्वा वर्षावासं स्थितः, तस्मिंश्च स्थिते सर्वः सार्थः स्थितः, यदा च तेषांत सार्थिकानां भोजनं निष्ठितं तदा कन्दमूलफलानि समुद्देष्टुं (अचुं) आरब्धाः, तत्र साधवः दुःखिता यदि कथमपि यथाप्रवृत्तानि लभन्ते तदा गृह्णन्ति, एवं काले व्रजति राजपुत्रादिस्तोकावशेषो वर्षारात्रः तदा धनस्य चिन्ता जाता- क एतस्मिन्सार्थे दुःखित इति, तदा स्मृतं यथा मया समं साधव आगतास्तेषां कन्दादि न कल्पते, ते दुःखितास्तपस्विनः, कल्ये दास्ये इति प्रभाते निमन्त्रिता भणन्ति- यत्परमस्माकं कल्प्यं भवेत्तद्गृहीष्यामः, किं पुनर्भवतां कल्पते?, यदकृतमकारितं भिक्षामात्रं यद्वा स्नेहादि, ततः तेन // 204 // 8 साधुभ्यो घृतं प्रासुकं विपुलं दानं दत्तम्, स च यथायुष्कं पालयित्वा कालमासे कालं कृत्वा तेन दानफलेन उत्तरकुरुषु मनुष्यो जातः, तत आयुःक्षयेण सौधर्मे कल्पे देव उत्पन्नः, ततश्च्युत्वा इहैव जम्बूद्वीपे द्वीपे अपरविदेहेषु गन्धिलावत्यां वैताढ्यपर्वते गान्धारजनपदे 2 होज्ज / - सिणेहति / ॐ तेणम् / कुरुषु, सौधर्म, विदेहेषु वैद्यपुत्री वयस्यः