________________ श्रीआवश्यक नियुक्तिभाष्यश्रीहारि० वृत्तियुतम् भाग-१ / / 129 // कर्मकचवरनिरोध इतिहृदयम्, गुप्तिकरणशीलो गुप्तिकरः, ततश्च संयमोऽपि अपूर्वकर्मकचवरागमनिरोधतयैवोपकुरुते, 0.2 उपतत्स्वभावत्वात्, गृहशोधने पवनप्रेरितकचवरागमनिरोधेन वातायनादिस्थगनवत्, एवं त्रयाणामेव, अपिशब्दोऽवधारणार्थः, क्रमादिः, नियुक्ति: 104 अथवा संभावने, किं संभावयति?- त्रयाणामपि ज्ञानादीनाम्, किंविशिष्टानां?- निश्चयतः क्षायिकानाम्, न तु क्षायिकोप श्रुतं शमिकानामिति, समायोगे संयोगे मोक्षः सर्वथाऽष्टविधकर्ममलवियोगलक्षणः, जिनानां शासनं जिनशासनं तस्मिन्, भणितः क्षयोपशमे, क्षये, कैवल्यउक्तः। आह- सम्यग्दर्शनज्ञानचारित्राणि मोक्षमार्ग:इत्यागमो विरुध्यते, सम्यग्दर्शनमन्तरेण उक्तलक्षणज्ञानादित्रयादेव मोक्षप्रति ज्ञानम् / पादनादिति, उच्यते, सम्यग्दर्शनस्य ज्ञानविशेषत्वाद् रुचिरूपत्वात् ज्ञानान्तर्भावाद् अदोष इति गाथार्थः॥१०३॥ इह यत् प्राक् नियुक्तिकृताऽभ्यधायि श्रुतज्ञानेऽपि जीवो वर्तमानः सन्न प्राप्नोति मोक्षं इत्यादि प्रतिज्ञागाथासूत्रम्, तत्रैव सूत्रसूचितः खल्वयं हेतुरवगन्तव्यः, कुतः?- तस्य क्षायोपशमिकत्वात्, अवधिज्ञानवत् इति, क्षायिकज्ञानाद्यवाप्तौ च मोक्षप्राप्तिरितितत्त्वम्, अतः श्रुतस्यैव क्षायोपशमिकत्वमुपदर्शयन्नाह नि०- भावे खओवसमिए दुवालसंगपि होइ सुयनाणं / केवलियनाणलंभो नन्नत्थ खए कसायाणं // 104 // भवनं भावस्तस्मिन्, स चौदयिकाद्यनेकूभेदः, अत आह- क्षायोपशमिके द्वादश अङ्गानि यस्मिंस्तत् द्वादशाङ्गं भवति श्रुतज्ञानम्, अपिशब्दाद् अङ्गबाह्यमपि, तथा मत्यादिज्ञानत्रयमपि, तथा सामायिकचतुष्टयमपि, तथा केवलस्य भावः कैवल्यं O सम्यग् योगः समायोगः तस्मिन् मो०। O०षरूपत्वात्। 0 ज्ञानविशेषत्वसाधनाय / लक्षायोपशमिकत्वरूपः / 7 श्रुतस्य अपिना गृहीतस्य मत्यादेश्व,8॥१२९ / / 8 अवधेस्तु दृष्टान्तत्वान्नात्र ग्रहः / ॐ तथाच क्षायोपशमिके ज्ञानक्रिये क्षायिकज्ञानाद्यवाप्तिद्वारा मोक्षसाधनमिति / 0 श्रुतज्ञाने वर्तमानस्य मोक्षानवाप्तेः / 08 आदिनाऽवधिमनःपर्यवौ। 7 सम्यक्त्वश्रुतादि / (r) केवलभावः।
