________________ श्रीसूत्रकृताङ्ग नियुक्तिश्रीशीला० वृत्तियुतम् श्रुतस्कन्ध:२ / / 533 / / श्रुतस्कन्धः२ प्रथममध्ययन पौण्डरीकम्, सूत्रम् 13 (648) भिक्षुस्वरूपः आर्याद्यानराः वेगे हस्समंता वेगे सुवन्ना वेगे दुवन्ना वेगे सुरूवा वेगे दुरूवा वेगे, तेसिंचणंजणजाणवयाइं परिग्गहियाई भवंति, तं० अप्पयरा वा भुजयरावा, तहप्पगारेहिं कुलेहिं आगम्म अभिभूय एगे भिक्खायिरियाए समुट्ठिता सतो वावि एगे णायओ (अणायओ) य उवगरणंच विप्पजहाय भिक्खायरियाए समुट्ठिता असतो वावि एगेणायओ (अणायओ) य उवगरणंच विप्पजहाय भिक्खायरियाए समुट्ठिता, (जे ते सतो वा असतो वाणायओय अणायओय उवगरणंच विप्पजहाय भिक्खायरियाए समुट्ठिता) पुव्वमेव तेहिंणायं भवइ, तंजहा- इह खलु पुरिसे अन्नमन्नं ममट्ठाए एवं विप्पडिवेदेति, तंजहा-खेत्तं मे वत्थूमे हिरणं मे सुवन्नं मे धणं मे धण्णं मे कंसं मे दूसंमे विपुलधणकणगरयणमणिमोत्तियसंखसिलप्पवालरत्तरयणसंतसारसावतेयं मे सद्दा मेरूवा मे गंधा मेरसा मे फासा मे, एते खलु मे कामभोगा अहमवि एतेसिं // से मेहावी पुवामेव अप्पणो एवं समभिजाणेज्जा, तंजहा- इह खलु मम अन्नयरे दुक्खे रोयातंके समुप्पज्जेज्जा अणिढे अकंते अप्पिए असुभे अमणुन्ने अमणामे दुक्खे णो सुहेसे हंता भयंतारो! कामभोगाई मम अन्नयरं दुक्खं रोयातंकं परियाइयह अणिटुं अकंतं अप्पियं असुभं अमणुन्नं अमणामं दुक्खंणो सुहं, ताऽहंदुक्खामि वा सोयामि वा जूरामि वा तिप्पामि वा पीडामि वा परितप्पामि वा इमाओ मे अण्णयराओ दुक्खाओ रोगातंकाओ पडिमोयह अणिट्ठाओ अकंताओ अप्पियाओ असुभाओ अमणुन्नाओ अमणामाओ दुक्खाओ णो सुहाओ, एवामेव णो लद्धपुव्वं भवइ, इह खलु कामभोगा णो ताणाए वाणो सरणाए वा, पुरिसे वा एगता पुव्विं कामभोगे विप्पजहति, कामभोगावा एगता पुव्विं पुरिसं विप्पजहंति, अन्ने खलु कामभोगा अन्नो अहमंसि, से किमंग पुण वयं अन्नमन्नेहिं कामभोगेहिं मुच्छामो? इति संखाएणं वयं च कामभोगेहिं विप्पजहिस्सामो, से मेहावी जाणेजा बहिरंगमेतं, इणमेव उवणीयतरागं, तंजहा- माया मे पिता मे भाया मे भगिणी मे भज्जा मे पुत्ता मे धूता मे पेसा मे नत्ता मे सुण्हा मे सुहा मे पिया मे सहा मे सयणसंगंथसंथुया मे, एते खलु मम णायओ अहमवि एतेसिं, एवं से मेहावी पुव्वामेव // 533 //