________________ श्रीसूत्रकृताङ्ग नियुक्तिश्रीशीला० वृत्तियुतम् श्रुतस्कन्धः 2 // 684 // श्रुतस्कन्धः 2 पचममध्ययन अनाचारश्रुतम्, सूत्रम् 2-3 (704-705) लोकस्वरूपः विशेषात्मकोऽनाद्यपर्यवसानश्चतुर्दशरज्ज्वात्मको वा लोकस्तत्त्वमिति, ज्ञानंतु मतिश्रुतावधिमनःपर्यायकेवलस्वरूपं पञ्चधा, चारित्रं सामायिकच्छेदोपस्थापनीयपरिहारविशुद्धीयसूक्ष्मसंपराययथाख्यातरूपं पञ्चधैव मूलोत्तरगुणभेदतो वाऽनेकधेत्येवं व्यवस्थिते मौनीन्द्रप्रवचने 'न कदाचिदनीदृशं जग'दितिकृत्वाऽनाद्यपर्यवसाने लोके सति दर्शनाचारप्रतिपक्षभूतमनाचार दर्शयितुकाम आचार्यो यथावस्थितलोकस्वरूपोट्टनपूर्वकमाह अणादीयं परिन्नाय, अणवदग्गेति वा गुणो। सासयमसासए वा, इति दिलुिन धारए॥सूत्रम् 2 // ( // 704 // ) एएहिं दोहि ठाणेहिं, ववहारोण विजई। एएहिं दोहिं ठाणेहिं, अणायारंतु जाणए॥सूत्रम् 3 // ( // 705 // ) नास्य चतुर्दशरज्ज्वात्मकस्य लोकस्य धर्माधर्मादिकस्य वा द्रव्यस्यादिः-प्रथमोत्पत्तिर्विद्यत इत्यनादिकस्तमेवंभूतं परिज्ञाय प्रमाणतः परिच्छिद्य तथा अनवदग्रं अपर्यवसानंच परिज्ञायोभयनयात्मकव्युदासेनैकनयदृष्ट्याऽवधारणात्मकप्रत्ययमनाचार दर्शयति-शश्वद्भवतीति शाश्वतं- नित्यं सांख्याभिप्रायेणाप्रच्युतानुत्पन्नस्थिरैकस्वभावंस्वदर्शने चानुयायिनं सामान्यांशमवलम्ब्य धर्माधर्माकाशादिष्वनादित्वमपर्यवसानत्वं चोपलभ्य सर्वमिदं शाश्वतमित्येवंभूतां दृष्टिं न धारये दिति एवं पक्षं न समाश्रयेत् / तथा विशेषपक्षमाश्रित्य वर्त्तमाननारकाः समुच्छेत्स्यन्ती' त्येतच्च सूत्रमङ्गीकृत्य यत्सत्तत्सर्वमनित्यमित्येवंभूतबौद्धदर्शनाभिप्रायेणचसर्वमशाश्वतं-अनित्यमित्येवंभूतांच दृष्टिं न धारयेदिति // 2 // 704 // किमित्येकान्तेन शाश्वतमशाश्वतं वा वस्त्वित्येवंभूतां दृष्टिं न धारयेदित्याह- सर्वं नित्यमेवानित्यमेव वैताभ्यां द्वाभ्यां स्थानाभ्यामभ्युपगम्यमानाभ्यामनयो पक्षयोर्व्यवहरणं व्यवहारो-लोकस्यैहिकामुष्मिकयोः कार्ययोः प्रवृत्तिनिवृत्तिलक्षणो न विद्यते, तथाहि- अप्रच्युतानुत्पन्न (c) प्रमाणरूपत्वान्मौनीन्द्रागमस्योभयनयात्मकता / (c) ०त्मकं प्रत्ययः, प्रत्ययं ज्ञानम्, प्रतीत्यस्य चाध्याहारः। 0 मिथ्यात्वकारणकम् / ॐ ऊर्ध्वतारूपम्। / / 684 //
