________________ श्रीसूत्रकृताङ्ग नियुक्तिश्रीशीला० वृत्तियुतम् श्रुतस्कन्धः१ // 340 // श्रुतस्कन्धः१ दशममध्ययनं समाधिः, सूत्रम् 5-8 (477-480) पापाकर्तामुनिः पगतान्मनोवाक्कायैः परितप्यमानान् पश्येति सम्बन्धो लगनीय इति // 4 // 476 // अपिच एतेसु बाले य पकुव्वमाणे, आवट्टती कम्मसु पावएसु / अतिवायतो कीरति पावकम्मं, निउंजमाणे उकरेड कम्मसत्रमा ( // 477 // ) आदीणवित्ती विकरेति पावं,मंता उएगंतसमाहिमाहु। बुद्धेसमाहीय रते विवेगे,पाणातिवाता विरते ठियप्पा सत्रमा ) सव्वं जगं तू समयाणुपेही, पियमप्पियं कस्सइणो करेज्जा / उट्ठाय दीणोय पुणो विसन्नो, संपूयणं चेव सिलोयकामी ॥सत्रम 7 // ( // 479 // ) आहाकडंचेव निकाममीणे, नियामचारीय विसण्णमेसी। इत्थीसुसत्तेयपुढोयबाले, परिग्गहचेवपकुव्वमाणे॥सत्रमाnuonm एतेषु प्राङ्निर्दिष्टेषु प्रत्येकसाधारणप्रकारेषूपतापक्रियया बालवत् बालः अज्ञश्चशब्दादितरोऽपि सङटनपरितापनापदावणादिकेनानुष्ठानेन पापानि कर्माणि प्रकर्षेण कुर्वाणस्तेषु च पापेषुकर्मसुसत्सु तेषुवा पृथिव्यादिजन्तुषुगतः संस्तेनैव संघटनादिना प्रकारेणानन्तशः आवर्त्यते पीड्यते दुःखभाग्भवतीति, पाठान्तरं वा एवं तु बाले' एवमित्युपप्रदर्शने यथा चौर: पारदारिको वा असदनुष्ठानेन हस्तपादच्छेदान् बन्धवधादींश्चैहावाप्नोत्येवं सामान्य(तो)दृष्टेनानुमानेनान्योऽपिपापकर्मकारी हामत्रच दुःखभाग्भवति, आउट्टति'त्ति क्वचित्पाठः, तत्राशुभान् कर्मविपाकान् दृष्ट्वा श्रुत्वा ज्ञात्वा वा तेभ्योऽसदनष्ठानेभ्य आउति' त्ति निवर्तते, कानि पुनः पापस्थानानि येभ्यः पुनः प्रवर्तते निवर्तते वा इत्याशय तानि दर्शयति- अतिपाततः प्राणातिपाततः प्राणव्यपरोपणाद्धेतोस्तच्चाशुभं ज्ञानावरणादिकं कर्म क्रियते समादीयते, तथा परांश्च भृत्यादीन् प्राणातिपातादौ नियोजयन ®वित्ती व (मु०)। (c) एतेषु (मु०)। 0 सामान्यदृष्टे (मु०)। / / 340 //
