________________ श्रीसूत्रकृताङ्गं नियुक्तिश्रीशीला० वृत्तियुतम् श्रुतस्कन्धः 1 // 288 // 22 // ( // 402 // ) श्रुतस्कन्धः१ यैर्मुमुक्षुभिरुदकसम्पर्केणाग्निहोत्रेण वा सिद्धिरभिहिता तैः अपरीक्ष्य दृष्टमेतत् युक्तिविकलमभिहितमेतत्, किमिति? यतो सप्तममध्ययनं कुशीलनहु नैव एवं अनेन प्रकारेण जलावगाहनेन अग्निहोत्रेण वा प्राण्युपमईकारिणा सिद्धिरिति, ते च परमार्थमबुद्ध्यमानाः परिभाषा, प्राण्युपघातेन पापमेव धर्मबुद्ध्या कुर्वन्तो घात्यन्ते-व्यापाद्यन्ते नानाविधैः प्रकारैर्यस्मिन् प्राणिनः सघात:- संसारस्तमेष्यन्ति, सूत्रम् 19-22 (399-402) अप्कायतेजःकायसमारम्भेण हि त्रसस्थावराणांप्राणिनामवश्यंभावी विनाशस्तद्विनाशे च संसार एव न सिद्धिरित्यभिप्रायः, माया8 पृथ्व्यादियत एवं ततो विद्वान्' सदसद्विवेकी यथावस्थिततत्त्वं गृहीत्वा त्रसस्थावरैर्भूतै:- जन्तुभिः कथं सात-सुखमवाप्यत इत्येतत् / / प्रत्युपेक्ष्य जानीहि-अवबुद्ध्यस्व, एतदुक्तं भवति-सर्वेऽप्यसुमन्तः सुखैषिणोदुःखद्विषो, न च तेषां सुखैषिणांदुःखोत्पादक गृझ्यादिश्च त्वेन सुखावाप्तिर्भवतीति, यदिवा- विज्जं गहाय त्ति विद्यां ज्ञानं गृहीत्वा विवेकमुपादाय त्रसस्थावरैर्भूतैर्जन्तुभिः करणभूतैः सातं सुखं प्रत्युपेक्ष्य पर्यालोच्य जानीहि अवगच्छेति, यत उक्तं-पढमं नाणं तयो दया, एवं चिट्ठइ सव्वसंजए। अन्नाणी किं काही, किंवा णाही छेयपावगं॥१॥ इत्यादि // 19 // 399 // ये पुनः प्राण्युपमर्दैन सातमभिलषन्त्यशीलाः कुशीलाश्च ते संसारे एवंविधा अवस्था अनुभवन्तीत्याह-तेज:कायसमारम्भिणो भूतसमारम्भेण सुखमभिलषन्तो नरकादिगतिंगतास्तीव्रदुःखैः / पीड्यमाना असह्यवेदनाघ्रातमानसा अशरणाः स्तनन्ति केवलं करुणमाक्रन्दन्तीतियावत् तथा लुप्पंती ति छिद्यन्ते खड्गादिभिरेवं च कदर्थ्यमानाः त्रस्यन्ति प्रपलायन्ते, कर्माण्येषां सन्तीति कर्मिणः- सपापा इत्यर्थः, तथा पृथक् पृथक् जगा इति Oकथं साम्प्रतं सुख० (मु०)। प्रथमं ज्ञानं ततो दया एवं तिष्ठति सर्वसंयतेषु। अज्ञानी किं करिष्यति किं वा ज्ञास्यति छेकपापकम् / / 0 लषन्तीत्यशीला (मु०)। 0 तेऽप्कायतेजस्कायरम्भिणो (प्र०)। 7 स्तनन्ति रुदन्ति केवलं (मु०)। // 28
