________________ श्रीसूत्रकृताङ्गं नियुक्तिश्रीशीला० वृत्तियुतम् श्रुतस्कन्धः१ // 106 // (97-98) जइ विय णिगणे किसे चरे, जइविय भुंजिय मासमंतसो। जे इह मायाइ मिन्जई, आगंता गब्भाय णंतसो॥सूत्रम् 9 // ( // 97 // ) श्रुतस्कन्धः१ पुरिसोरम पावकम्मुणा, पलियंतं मणुयाण जीवियं / सन्ना इह काममुच्छिया, मोहंजंति नरा असंवुडा।सूत्रम् 10 // ( // 98 // ) द्वितीयमध्ययनं वैतालीयम्, यद्यपि तीर्थिकः कश्चित्तापसादिस्त्यक्तबाह्यगृहवासादिपरिग्रहत्वात् निष्किञ्चनतया नग्नः त्वक्त्राणाभावाच्च कृशः चरेत् / प्रथमोद्देशकः स्वकीयप्रव्रज्यानुष्ठानं कुर्यात्, यद्यपि च षष्ठाष्टमदशमद्वादशादितपो विशेषं विधत्ते यावद् अन्तशो मासं स्थित्वा भुङ्क्ते तथापि सूत्रम् 9-10 आन्तरकषायापरित्यागान्न मुच्यते इति दर्शयति- यः तीर्थक इह मायादिना मीयते, उपलक्षणार्थत्वात् कषायैर्युक्त इत्येवं असंवृतानां परिच्छिद्यते, असौ गर्भाय 'गर्भार्थमा-समन्तात् गन्ता यास्यति अनन्तशो निरवधिकंकालमिति, एतदुक्तं भवति-अकिञ्चनोऽपि मोहः तपोनिष्टप्तदेहोऽपिकषायापरित्यागान्नरकादिस्थानात् तिर्यगादिस्थानंग गर्भमनन्तमपिकालमग्निशर्मवत् संसारे पर्यटतीति // 9 // 97 // यतो मिथ्यादृष्ट्युपदिष्टतपसाऽपि न दुर्गतिमार्गनिरोधो अतो मदुक्त एव मार्गे स्थेयमेतद्गर्भमुपदेशं दातुमाह- पुरिसो इत्यादि, हे पुरुष! येन पापेन कर्मणा असदनुष्ठानरूपेण त्वमुपलक्षितस्तत्रासकृत् प्रवृत्तत्वात् तस्मात् उपरम निवर्तस्व, यतः पुरुषाणां जीवितं सुबह्वपि त्रिपल्योपमान्तं संयमजीवितं वा पल्योपमस्यान्तः- मध्ये वर्त्तते तदप्यूनां पूर्वकोटिमितियावत्, अथवा परि-समन्तात् अन्योऽस्येति पर्यन्तं-सामन्तमित्यर्थः, यच्चैवं तद्गतमेवावगन्तव्यम्, तदेवं मनुष्याणां स्तोकं जीवितमवगम्य यावत्तन्न पर्येति तावद्धर्मानुष्ठानेन सफलं कर्त्तव्यम्, ये पुनर्भोगस्नेहपङ्के अवसन्ना- मन्ना इह मनुष्यभवे संसारे वा कामेषुइच्छामदनरूपेषु मूर्च्छिता अध्युपपन्नाः ते नरा मोहं यान्ति- हिताहितप्राप्तिपरिहारे मुह्यन्ति, मोहनीयं वा कर्म उपचिन्वन्तीति, // 106 // संभाव्यते एतदसंवृतानां-हिंसादिस्थानेभ्योऽनिवृत्तानामसंयतेन्द्रियाणांचेति॥१०॥९८॥एवं च स्थिते यद्विधेयं तद्दर्शयितुमाह 0 कर्म चिन्व० (मु०)।
