________________ श्रीस्थानाङ्गं श्रीअभय० वृत्तियुतम् भाग-१ // 45 // मेकस्थानम्, सूत्रम् 47 शब्दादयः, क्रोधादि परिनिर्वृत उच्यत इति तद्दर्शनायाह- एगे परिनिव्वुए परिनिर्वृतः सर्वतः शारीरमानसास्वास्थ्यविरहित इति भावः, तदेकत्वं प्रथममध्ययनसिद्धस्येव भावनीयमिति / तदेतावता ग्रन्थेनैते प्रायो जीवधा एकतया निरूपिताः, इदानीं जीवोपग्राहकत्वात् पुद्गलानां तल्लक्षणाजीवधर्मा एगे सद्दे इत्यादिना जाव लुक्खे इत्येतदन्तेन ग्रन्थेनैकतयैव दर्श्यन्ते, पुद्गलानां तु सत्ता केषाञ्चिदनुमानतोवसीयते घटादिकार्योपलब्धेः, केषाश्चित्सांव्यवहारिकप्रत्यक्षत इति॥ प्राणाति पातादयः, एगे सद्दे / एगे रूवे / एगे गंधे / एगे रसे / एगे फासे / एगे सुब्भिसद्दे / एगे दुब्भिसद्दे / एगे सुरूवे। एगे दुरूवे। एगे दीहे। एगे हस्से तद्विरमणम्, ___ एगे वट्टे। एगे तंसे। एगे चउरंसे। एगे पिहुले। एगे परिमंडले। एगे किण्हे / एगेणीले। एगे लोहिए। एगे हालिहे। एगे सुकिल्ले। एगे विवेकः सुब्भिगंधे / एगे दुब्भिगंधे। एगे तित्ते / एगे कडुए। एगे कसाए। एगे अंबिले। एगे महुरे / एगे कक्खडे जाव लुक्खे // सूत्रम् 47 // तत्र शब्दादिसूत्राणि सुगमानि, नवरंशब्दयते-अभिधीयते अनेनेति शब्दो- ध्वनिः श्रोत्रेन्द्रियविषयः, रूप्यते- अवलोक्यत इति रूपं-आकारश्चक्षुर्विषयः, घ्रायते-सिङ्घयते इति गन्धो- घ्राणविषयः, रस्यते-आस्वाद्यते इति रसः- रसनेन्द्रियविषयः, स्पृश्यते- छुप्यत इति स्पर्श:- स्पर्शनकरणविषयः, शब्दानां चैकत्वं सामान्यतः सजातीयविजातीयव्यावृत्तरूपापेक्षया वा भावनीयम् / शब्दभेदावाह- सुब्भिसद्दे त्ति शुभशब्दो मनोज्ञ इत्यर्थः, दुब्भि त्ति अशुभो मनोज्ञो यो न भवतीति, एवं चल शब्दान्तरमत्रान्तर्भूतमवसेयम्, एवं रूपव्याख्यानेऽपि, सुरूपादयश्चतुर्दश शुक्लान्ता रूपभेदाः, तत्र सुरूपं- मनोज्ञरूपमितरदुरूपमिति / दीर्घ- आयततरं ह्रस्वं-तदितरद्, वृत्तादयः पञ्च स्कन्धसंस्थानभेदाः, तत्र वृत्तसंस्थानं मोदकवत्, तच्च प्रतरघनभेदाद्या द्विधा, पुनः प्रत्येकं समविषमप्रदेशावगाढमिति चतुर्द्धा, एवं शेषाण्यपि, तसे त्ति तिम्रोऽस्रयः कोटयो यस्मिंस्तत् त्र्यनं 0 शब्दादीनां (मु०)। (c) 'सुब्भिसद्दित्ति शुभशब्दा मनोज्ञा (मु०)। 0 एवं च शे० (मु०)।