________________ श्रीस्थानाङ्ग श्रीअभय० वृत्तियुतम् भाग-१ // 210 // तस्स भट्टिस्स सव्वस्समविदलयमाणे तेणावि तस्स भट्टिस्स दुप्पडियारं भवति, अहे णं से तं भट्टि केवलिपन्नत्ते धम्मे आघवइत्ता तृतीयमध्ययनं पन्नवइत्ता परूवइत्ता ठावइत्ता भवति, तेणामेव तस्स भट्टिस्स सुप्पडियारं भवति 2, केति तहारूवस्स समणस्स वा माहणस्स वा त्रिस्थानम्, प्रथमोद्देशक: अंतिए एगमवि आयरियं धम्मियं सुवयणं सोचा निसम्म कालमासे कालं किच्चा अन्नयरेसुदेवलोएसुदेवत्ताए उववन्ने, तएणं से देवे सूत्रम् 135 तं धम्मायरियं दुन्भिक्खातो वा देसातो सुभिक्खं देसं साहरेजा, कंताराओ वा णिक्वंतारं करेजा, दीहकालिएणं वा रोगातंकेणं मातापितृ | भर्तृअभिभूतं समाणं विमोएज्जा, तेणावि तस्स धम्मायरियस्स दुप्पडियारं भवति, अधे णं से तं धम्मायरियं केवलिपन्नत्ताओ धम्माओ धर्माचार्यभट्ट समाणं भुजोविकेवलिपन्नत्ते धम्मे आघवतित्ता जाव ठावतित्ता भवति, तेणामेव तस्स धम्मायरियस्स सुप्पडियारं भवति 3 // दुष्प्रति करत्वम् सूत्रम् 135 // तिण्हेत्यादि। तिण्हं त्रयाणांदुःखेन-कृच्छ्रेण प्रतिक्रियते-कृतोपकारेण पुंसाप्रत्युपक्रियत इतिखल्प्रत्यये सति दुष्प्रतिकर प्रत्युपकर्तुमशक्यमितियावत्, हे श्रमण! हे आयुष्मन्! समस्तनिर्देशो वा हे श्रमणायुष्मन्निति भगवता शिष्यः सम्बोधितः, अम्बया-मात्रा सह पिता-जनकोऽम्बापिता तस्येत्येकं स्थानम्, जनकत्वेनैकत्वविवक्षणात्, तथा भट्टिस्सत्ति भर्तुः-पोषकस्य स्वामिन इत्यर्थ इति द्वितीयम्, धर्मदाता आचार्यो धर्माचार्यस्तस्येति तृतीयम्, आह च-दुष्प्रतिकारौ मातापितरौ स्वामी गुरुश्च / लोकेऽस्मिन् / तत्र गुरुरिहामुत्र च सुदुष्करतरप्रतीकारः॥१॥ (प्रशम०७१)इति, तत्र जनकदुष्प्रतिकार्यतामाह-संपाओ त्ति प्रातःप्रभातं तेन समं सम्प्रातः सम्प्रातरपिच- प्रभातसमकालमपि च, यदैव प्रातः संवृत्तं तदैवेत्यर्थः, अनेन कार्यान्तराव्यग्रतां दर्शयति, संशब्दस्यातिशयार्थत्वाद्वा अतिप्रभाते, प्रतिशब्दार्थत्वाद्वाऽस्य प्रतिप्रभातमित्यर्थः, कश्चिदि ति कुलीन एव, न तु सर्वोऽपि पुरुषो मानवो देवतिरश्चोरेवंविधव्यतिकरासम्भवात्, शतं पाकानां- ओषधिक्वाथानां पाके यस्य 1 ओषधिशतेन वा // 210 //