________________ श्रीआचाराङ्ग नियुक्तिश्रीशीला० वृत्तियुतम् श्रुतस्कन्धः२ // 616 // सत्यपि कण्टकादिप्रतिष्ठापनविधिरपि सुगम इति // 281 // श्रुतस्कन्धः 2 से भिक्खू० जाव समाणे सिया से परो अभिहट्ट अंतो पडिग्गहे बिलं वा लोणं उब्भियं वा लोणं परियाभाएत्ता नीहट्ट दलइजा, चूलिका-१ प्रथममध्ययन तहप्पगारं पडिग्गहं परहत्थंसि वा 2 अफासुयं नो पडि०॥१॥से आहच्च पडिगाहिए सिया तं च नाइदूरगए जाणिज्जा ॥२॥से पिण्डैषणा, तमायाए तत्थ गच्छिज्जा 2 पुव्वामेव आलोइज्जा-आउसोत्ति वा 2 इमं किं ते जाणया दिन्नं उयाहु अजाणया?, से य भणिज्जा-नो दशमोद्देशकः सूत्रम् 282 खलु मे जाणया दिन्नं, अजाणया दिन्नं, कामं खलु आउसो! इयाणिं निसिरामि, तं भुंजह वा णं परियाभाएह वा णं तं परेहिं ग्लानपिण्डः समणुन्नायं समणुसटुंतओ संजयामेव भुंजिज्ज वा,पीइज्ज वा॥३॥जंच नो संचाएइ भोत्तए वा पायए वा साहम्मिया तत्थ वसंति पानैषणाच संभोइया समणुन्ना अपरिहारिया अदूरगया, तेसिं अणुप्पयायव्वं सिया, नो जत्थ साहम्मिया जहेव बहुपरियावन्नं कीरइ तहेव कायस्वं सिया॥४॥ एवं खलु०॥ सूत्रम् 282 // 2-1-1-10 // पिण्डैषणायां दशम उद्देशकः / / स भिक्षुर्गृहादौ प्रविष्टः, तस्य च स्यात्- कदाचित् पर: गृहस्थ: अभिहटु अंतो इति अन्तः प्रविश्य पतद्हे काष्ठच्छब्बकादौ ग्लानाद्यर्थं खण्डादियाचने सति बिडं वा लवणं खनिविशेषोत्पन्नं उद्भिज्जं वा लवणाकराद्युत्पन्नं परियाभाएत्त त्ति दातव्यं विभज्य / दातव्यद्रव्यात्कश्चिदंशं गृहीत्वेत्यर्थः, ततो निःसृत्य दद्यात्, तथाप्रकारं परहस्तादिगतमेव प्रतिषेधयेत्, तच्च आहच्चे ति सहसा प्रतिगृहीतं भवेत्, तं च दातारमदूरगतं ज्ञात्वा स भिक्षुस्तल्लवणादिकमादाय तत्समीपं गच्छेद्, गत्वा च पूर्वमेव तल्लवणादिकं आलोकयेत् दर्शयेद्, एतच्च ब्रूयाद्- अमुक! इति वा भगिनि! इति वा, एतच्च लवणादिकं किं त्वया जानता दत्तमुताजानता?, एवमुक्तः सन् पर एवं वदेद्- यथा पूर्व मयाऽजानता दत्तम्, साम्प्रतं तु यदि भवतोऽनेन प्रयोजनं ततो दत्तं एतत्परिभोगं कुरुध्वम्, तदेवं परैः समनुज्ञातं समनुसृष्टं सत्प्रासुकं कारणवशादप्रासुकंवा भुञ्जीत पिबेद्वा यच्चन शक्नोति भोक्तुं पातुंवा तत्साधर्मिकादिभ्यो // 6