________________ श्रुतस्कन्धः२ चूलिका-१ प्रथममध्ययनं पिण्डैषणा, दशमोद्देशकः सूत्रम् 281 साधारणादिपिण्डे कर्तव्यता श्रीआचाराङ्ग भिक्खू वा 2 से जं० बहुअट्ठियं वा मंसंवा मच्छं वा बहुकंटयं अस्सिं खलु० तहप्पगारं बहुअट्ठियं वा मंसं० लाभे संतो० ॥२॥से नियुक्ति भिक्खू वा० सियाणं परो बहुअट्ठिएणं मंसेण वा मच्छेण वा उवनिमंतिज्जा-आउसंतो समणा! अभिकंखसि बहुअट्ठियं मंसं पडिगाश्रीशीला० वृत्तियुतम् हित्तए? एयप्पगारं निग्धोसं सुच्चा निसम्म से पुव्वामेव आलोइज्जा-आउसोत्ति वा 2 नो खलु मे कप्पइ बहु० पडिगा० // 3 // श्रुतस्कन्धः२ अभिकंखसि मे दाउं जावइयं तावइयं पुग्गलं दलयाहि, मा य अट्ठियाई, से सेवं वयंतस्स परो अभिहटु अंतो पडिग्गहगंसि बहु० // 615 // परिभाइत्ता निहट्ट दलइजा, तहप्पगारं पडिग्गहं परहत्थंसि वा परपायंसि वा अफा० नो०॥४॥से आहच्च पडिगाहिए सिया तं नोहित्ति वइजा नो अणिहित्ति वइज्जा ॥५॥से तमायाय एगंतमवक्कमिज्जा 2 अहे आरामंसि वा अहे उवस्सयंसि वा अप्पंडे जाव संताणए मंसगं मच्छगं भुच्चा अट्ठियाई कंटए गहाय से तमायाय एगंतमवक्कमिज्जा 2 अहे झामथंडिलंसि वा जाव पमन्जिय पमज्जिय परट्ठविजा // 6 // सूत्रम् 281 / / Mस भिक्षुर्यत्पुनरेवंभूतमाहारजातं जानीयात्, तद्यथा- अंतरुच्छुअंव त्ति इक्षुपर्वमध्यं इक्षुगंडियं ति सपर्वेक्षुशकलं चोयगो पीलितेक्षुच्छोदिका मेरुकं वेत्यग्रं सालगं ति दीर्घशाखा डालगं ति शाखैकदेशः सिंबलिन्ति मुद्गादीनां विध्वस्ता फलिः सिंबलिथालगंति वल्लादिफलीनां स्थाली फलीनां वा पाकः, अत्र चैवंभूते परिगृहीतेऽप्यन्तरिक्ष्वादिकेऽल्पमशनीयं बहुपरित्यजनधर्मकमिति मत्वा न प्रतिगृह्णीयादिति // एवं मांससूत्रमपि नेयम्, अस्य चोपादानं क्वचिल्लूताद्युपशमनार्थं सद्वैद्योपदेशतो बाह्यपरिभोगेन स्वेदादिना ज्ञानाद्युपकारकत्वात्फलवदृष्टम्, भुजिश्चात्र बहिःपरिभोगार्थे नाभ्यवहारार्थे पदातिभोगवदिति च्छेदसूत्रेष्वपि प्रायो दृष्टव्यः // एवं गृहस्थामन्त्रणादिविधिपुद्गलसूत्रमपि सुगममिति, तदेवमादिना छेदसूत्राभिप्रायेण ग्रहणे (r) वल्ल्यादि० (मु०)। // 615 //