________________ श्रीआचाराङ्गं नियुक्तिश्रीशीला० वृत्तियुतम् श्रुतस्कन्धः२ // 571 // पिण्डैषणा, ॥प्रथमाध्ययने तृतीयोद्देशकः॥ श्रुतस्कन्धः 2 उक्तो द्वितीयः, साम्प्रतं तृतीय आरभ्यते, अस्य चायमभिसम्बन्धः- इहानन्तरोद्देशके दोषसंभवात्सङ्खडिगमनं निषिद्धम्, चूलिका-१ प्रथममध्ययन प्रकारान्तरेणापि तद्गतानेव दोषानाह से एगइओ अन्नयरं संखडिं आसित्ता पिबित्ता छडिज वा वमिन्ज वा भुत्ते वा से नोसम्म परिणमिज्जा अन्नयरे वा से दुक्खे रोगायके तृतीयोद्देशकः समुप्पजिजा केवली बूया आयाणमेयं // ॥सूत्रम् 237 // सूत्रम् 237-238 ___ इह खलु भिक्खू गाहावईहिंवा गाहावईणीहिं वा परिवायएहिं वा परिवाईयाहिं वा एगजं सद्धिं सुंडं पाउं भो वइमिस्सं हुरत्था वा सङ्घडिदोषः उवस्सयं पडिलेहेमाणो नो लभिज्जा तमेव उवस्सयं संमिस्सीभावमावजिज्जा, अन्नमणे वा से मत्ते विप्परियासियभूए इत्थिविग्गहे वा किलीबेवातंभिक्खुंउवसंकमित्तु बूया-आउसंतोसमणा! अहे आरामंसि वा अहे उवस्सयंसि वाराओवा वियाले वागामधम्मनियंतियं कट्टरहस्सियं मेहुणधम्मपरियारणाए आउट्टामो, तंचेगाणिओसातिजिजा-अकरणिचंचेयंसंखाए एए आयाणा (आयतणाणि) संति संविजमाणा पच्चवाया भवंति, तम्हा से संजए नियंठे तहप्पगारं पुरेसंखडिं वा पच्छासंखडि वा संखडि संखडिपडियाए नो अभिसंधारिजा गमणाए।सूत्रम् 238 // स भिक्षुः एकदा कदाचिद् एकचरो वा अन्यतरां काञ्चित्पुरःसङ्खडिं पश्चात्सङ्खडिं वा सङ्कडिमिति सङ्खडिभक्तं आस्वाद्य भुक्त्वा तथा पीत्वा शिखरिणीदुग्धादि, तच्चातिलोलुपतया रसगृङ्ख्याऽऽहारितं सत् छड्डेज वा छर्दि विदध्यात्, 8 // 571 // कदाचिच्चापरिणतं सद्विशूचिकां कुर्यात्, अन्यतरो वा रोगः- कुष्ठादिकः आतङ्कस्त्वाशुजीवितापहारी शूलादिकः समुत्पद्येत, केवली- सर्वज्ञो ब्रूयात्, यथा एतत् सङ्खडीभक्तं आदानं कर्मोपादानं वर्त्तत इति / यथैतदादानं भवति तथा दर्शयति- इहे ति