________________ वालका सिरिसिरि // 48 // इच्चाइ पहावं निसु-णिऊण दळूण तं च पच्चखं / लोआ महप्पमोआ, संतिजलं लिंति सविसेसं // 243 // तं कुट्टिपेयडं पि हु, तजलसंसित्तगत्तमचिरेण / उवसंतप्पायरुअं, जायं धम्ममि सरुई य // 244 // मयणा पइणो निरुवम-रूवं च निरूविऊण साणंदा / पभणेइ पइं सामिअ!, एसो सव्वो गुरुपसाओ // 245 // महान् प्रमोदो हर्षों येषान्ते महाप्रमोदाः सन्तो विशेषेण सहेति सविशेष तत् शान्तिजलं-स्नपनपानीयं गृह्णन्ति // 243 // तत्कुष्ठिपेटकं-कुष्ठरोगिवृन्दमपि तज्जलेन--शान्तिजलेन संसिक्तं गात्र-शरीरं यस्य तत्तादृशं सत् अचिरेण-तत्कालं उपशान्तप्रायाः-प्रायेणोपशान्ता रुजा-रोगा यस्य तत् उपशान्तप्रायरुज जातम्, च पुनः धर्मधमविषये सह रुच्याऽभिलाषेण वतते इति सरुचि सातम् / / 244 // च-पुनः मदनसुन्दरी पत्युः-स्वभर्तुनिरुपम अत्यद्भुतं रूपं निरूप्य दृष्ट्वा सानन्दा आनन्दसहिता सती 12 पति-श्रीपालं प्रभणति-कथयति, हे स्वामिन् ? एष सर्वो गुरु प्रसादोऽस्ति // 245 // २४४–अत्र कुष्ठिपेटकानां धर्मरुचित्वे तदीयरोगोपशान्तप्रायत्तस्य कारणतया काव्यलिङ्गम् / / SMILASSACRORE
