________________ चरित्रम *SHES माणम् / तदाऽऽकर्ण्य कर्णकोटरदुम्सकारि वचोऽवाचि नरपतिना-भोः ! भोः ! किमन्योऽस्ति पृष्ठतः कश्चित् तपणिपति मस्सलिलाऽअलिदायी सुतः, उतो नेति? परिजनेनाऽभाणि-देव ! विद्यते वैद्यविद्याविकलं लघुपुत्रकयुगलकमि // 34 // ति / ततो विचाविकलो पशु , न च बचिदुपकरिष्येते तत्पुत्राथिति बुद्ध्याऽन्यस्मै भिषजे नत्पदमदायि भूपतिना। अन्यदा तौ तद्यपुत्रौ शैशवाद् उत्तीणों चिन्तयामासतुः-"अहो !! अस्मपितृपदमावयोः सतोरेवान्यस्मै वैद्यायाऽदायि नरपतिना, तत्किं कुलक्रम सस्पयितुं युक्तम् ? अथवा युक्तमेव / निरक्षरकुक्षी आवां वर्तावहे, तत्कः सकर्णविज्ञानो निजं धनं विद्याधिकलत्वाद् अपात्रयोरावयोरायोजयितुमुत्सहते ? सर्वथा : | विद्याविकलस्वाद् आवां न केनचित् क्वचित् पूज्यावहे / अतः क्वचिद् गत्वा तथा कुओं यथा स्वपितृलक्ष्मीम् आत्महस्तां विद्यापाशेन बद्ध्वा नयावः" इति संचियन्तावेव निर्ययुः स्वनगरात्, प्रययतुर्विवक्षितापरं पुरवरं, तत्र च दद्दशतुः समस्तसंहितापारगतं सुवैद्य, ततश्च प्रणामपूर्वकं पुरतो नाऽतिदूरमुपविश्य रचितकारकपलमु. कुलो प्रस्तावं विज्ञाय विज्ञपयामासतुरुपाध्याय, यदुत उपाध्याय ! आवामुपरतविद्यादातृपिरौ युष्मान कितृकल्पान् उररीकृत्य वैद्यविद्याऽध्ययनार्थ स्वनगराद् आगतो, तदेवं व्यवस्थिते यद्याऽऽवयोरुपरि भवता सादबु. खिस्ततस्तथा कुरु यथाऽन्यवृद्धवैद्यसंसत्सु नोपहास्यौ भवाव इति /