________________ मणिपति ऊरIENCE तस्याऽप्ययं यदा पाणौ तदा सोऽपीदमेव हि / ध्यातवान् पश्य पापावं कीगर्थस्य निन्दितम् // 472 // एवं बुद्ध्या क्रमेणाऽऽवां प्राप्तो स्वस्याः पुरो बहिः। गन्धमत्याख्यवाहिन्या इदं भ्राम्यन्महातिमिम्॥ तत्र क्षालयतः पादौ मम बुद्धिरभूदियम् / अहो ! पापेन कीदृशं मया पापमचिन्त्यत 474 // अनर्थ ह्यर्थशब्दस्य प्रवृत्तिरिति मे मतिः / अथवा कथमीक्ष-मेतदर्थ विचिन्त्यते // 475 // अतोऽत्रैव महाऽनर्थ-भूतं नकुलकं इदे / क्षिपाम्येन मिति ध्यात्वा प्रक्षिप्तोऽसौ मया क्षणात् // 476 // तप्तो हा !! किमयं क्षिप्त-स्त्वया भात्राऽभ्यधाय्यदो / मयोक्तमस्य लोभेन त्वां हन्तुं मेऽभवन् मतिः॥ तेनाऽनों महानेष इति क्षिप्तो महाहदे / स प्राहाऽऽसीन् ममाऽपीहा-मतिभ्रातस्तवोपरि // 478 // सच्चार्यकारि यत्क्षिप्त-स्त्वयाऽयं पापवर्धनः / इत्येकमानसावावा प्राविशाव मुदा गृहम् // 479 // ततो मात्रांहिशौचादि कृत्वाऽस्मद्भगिनी द्रुतं / मत्स्यार्थ प्रेषिता हट्टे प्राघूर्णकविधित्सया / / 480 // इतश्च तिमिना देवाद् इदे नकुलकः स हि / कथञ्चिरकृत् (कथश्चन) महावेगात् तदवस्थो न्यगिल्यत / / ततोऽनन्तरमेवाऽसौ मत्स्योऽगृह्यत जालिना। विक्रतुं च समारब्ध-स्तेन हहस्य वर्मनि // 482 // तया च दैवयोगेन मद्भगिन्या तमेव हि / मत्स्यं कपर्दकैः क्रीत्वा गृहे तूर्ण समायये / / 483 // संस्कर्तु दारयात्याऽथ तया नकुलकोऽक्षतो। अदृश्यत निभाल्याऽसौ अकार्यके च सत्वरम् / / 484 // MORNING
