________________
क. वेलातिक्रमे च साधूनां स्वाध्यायादिव्याघातोऽथवा तत्र प्रविशतां जनसम्म त् , अमङ्गलबुद्धया था दुष्टा- 151 दी. ३ दिभ्यो व्याधातो-हननं स्यात्, 'खद्धलोह'त्ति विशिष्टप्रभूतान्नादौ लोभः, तथा उदाराणां हस्त्यश्वपुरुषस्त्रीणां
दर्शने सोऽभिष्वाः स्यात्, ततश्चौरहेरिकादिशडया तेभ्यः सङ्घायुपघातो वा भवति, तथा गर्हा-अहो निस्सा अमी निन्थमपि राजपिण्डं गृह्णान्ति । यदुक्तं स्मातः
"राजप्रतिग्रहदग्धानां, ब्राह्मणानां युधिष्ठिर!। छिन्नानामिव बीजानां पुनर्जन्म न विद्यते ॥१॥ ___ अथवा अदृष्टकल्याणा इवैते गवाश्वादिषु सङ्ग कुर्वन्तीति गर्दा । अथैते दोषाः किं अजितादि तीर्थे न स्यः? अत आह-'इयरेसिं न अप्पमायाओ' तेषां न चैते दोषा भवन्ति अप्रमादात्, यतस्ते ऋचुप्रज्ञत्वगुणयुक्ताः इति तेषां राजपिण्डग्रहणानुज्ञा, अन्येषां तु ऋजुजड-वक्रजडत्वेन प्रायः प्रमत्तत्वात् निषिद्धः। इति चतुर्थ कल्पः ॥४॥
तथा कृतिकर्म-वन्दनकं, तबिधा-अभ्युत्थानबादशावर्तवन्दनभेदाभ्यां, द्वितयमपि सर्वतीर्थकृत्तीर्थेषु - यथापर्यायादिना सर्वैरपि कार्य, साध्वीभिः सर्वाभिः पुरुषप्रधानत्वात् सर्वेपि साधवोऽभिवन्या एव। उक्तं च
“ सवाहिं संजईहिं, किइकम्मं संजयाण कायवं। पुरिसुत्तिमु त्ति धम्मो, सबजिणाणं पि तित्थेसु ॥१॥”
ho
du