________________
वृत्ति
गच्छा चार
॥४४॥
एवंभूतनयः ७ ॥५॥"सावान व्यञ्जन ।
आबालगोपालाङ्गनाधवबोधः, न कतिपयचिद्विषयस्तदर्थं व्रजति व्यवहारनयः३॥३॥" पच्चुप्पन्नग्गाही, उज्जुसुओणयविही मुणेयव्बो ४ । इच्छइ विसेसियतरं, पच्चुप्पन्नं णो सद्दो ५॥४॥” साम्प्रतमुत्पन्न प्रत्युत्पन्नमुच्यते वर्तमानकालभावीत्यर्थस्तद्ग्रहीतुं शीलमस्येति प्रत्युत्पन्नग्राही ऋजुसूत्रो नयः ४, शब्दनयः प्रत्युत्पन्नं वर्तमानं तदपि ऋजुसूत्राभ्युपगमापेक्षया विशेषिततरमिच्छति ५ ॥४॥ “वत्थूओ संकमणं, होइ अवत्थू णए समभिरूढे ६ । वंजणमत्थतदुभए, एवंभूओ विसेसेति ७॥५॥" वस्तुन इन्द्रादेः सङ्क्रमणमन्यत्र शक्रादाविति दृश्यं भवत्यवस्वसदित्यर्थः ६, व्यअनार्थशब्दयोय॑स्तनिर्देशः प्राकृतत्वात् व्यानं शब्दोऽर्थस्तु तद्गोचरस्तच्च तदुभय-शब्दार्थलक्षणं विशेषयति नैश्चित्येन स्थापयति एवंभूतनयः ७ ॥१॥"सव्वेसिपि नयाणं, बहुविहवत्तव्वयं निसामेत्ता। तं सव्वनयविसुद्धं, जं चरणगुणष्ट्रिओसाहू ॥६॥" स० सर्वनयसम्मत्तं । च० चारित्रं क्रियागुणोऽत्र ज्ञानमिति ॥६॥ इत्यावश्यकनियुक्तौ-तथा "इत्थ पत्थगदिहतो जहा-से जहा नामए केइ पुरिसे परसुं गहाय अडविहुत्तो गच्छेज्जा, तं च केइ पासित्ता वएज्जा कहिं भवं गच्छइ ? अविसुद्धोणेगमो भणइ, पत्थगस्स गच्छामि । तं च केइ छिज्जमाणं पासित्ता वएज्जा कि भवं छिंदसि ? विसुद्धतरोणेगमो भणइ, पत्थगं छिंदामि । तं च केइ तच्छिज्जमाणं पासित्ता वएज्जा कि भवं तच्छसि ? विसुद्धतराओ णेगमो भणइ, पत्थगं तच्छेमि। तं च उक्किरमाण पासित्ता वएज्जा किं भवं उकिरसि ? विसुद्धतराओ णेगमो भणइ पत्थगं उकिरामि। तं च केइ लिहमाणं पासित्ता वएज्जा किं भवं लिहसि ? विसुद्धतराओ णेगमो भणइ पत्थग लिहामि, एवं विसुद्धत्तरनेगमस्स नामा उडियपत्थओ७" एवमनेन प्रकारेण तावन्नेयम्, यावद्विशुद्धतरनैगमस्य 'नामाउडिय' त्ति आकुट्टितनामा प्रस्थको अयमित्येवं नामाश्रितो निष्पन्नमस्थक इति १। “एवमेव ववहारस्सवि २ संगहस्स चिओ मिओ
गावश्यकनियुक्ती-तथा चरणगुणट्ठिभोसाहू ॥६॥
॥४
॥