________________
गच्छा चार
॥२२॥
सामइएसु, सत्येसु जस्स नत्थि वक्खेवो। ससमयपरसमयम्मि अ, तं आयरिअं पसंसंति ॥४॥वारसहि वि अंयेहिं, सामाइयमाइपुत्वनिबद्धे । लद्धढे गहियटुं, तं आयरिअं पसंसति ॥५॥ आयरियसहस्साई, लहइ अ जीवो भवेहि बहुएहि । कम्मेसु य सिप्पेसु य, धम्मायरणेसु नो कहवि ॥६॥जे पुण जिणोवइटे, निग्गथे पचयणमि आयरिया । संसारमुक्खमम्गस्स, देसगा ते हु आयरिया ॥७॥ देवा वि देवलोए, निम्ग पवयणं अणुसरंता । अच्छरगणमझगया, आयरिए वैदया इंति ॥ ८॥ जह दीवो दीवसय, पइप्पए दिप्पई य सो दीवो । दीवसमा आयरिया, अप्पं च परं च दीवति ॥९॥ देवा वि देवलोए, निच्चं दिवोहिणा वियाणता। आयरियमणुसरंता, आसणसयणाणि मुंचंति ॥१०॥” इत्यादि चन्द्रवेध्यकप्रकीर्णकोक्तं वाच्यमिति । गायाछन्दः॥ १९ ॥ अथ द्वादशत्रुत्तमाऽधमाचार्ययोः स्वरूपमाह| नाणम्मि दंसणम्मिय, चरणम्मि यतिसुविसमयसारेसु।चोएइ जो ठवेडे,गणमप्पाणंचसोअगणी।२०
व्याख्या-ज्ञाने-ऽष्टविधे ज्ञानाचारे, दर्शने-ऽष्टविधे दर्शनाचारे, चकाराद् द्वादशविधे तपआचारे, चरणे-ऽष्टविधे चारित्राचारे, चकारात् पत्रिंशल्लक्षणे वीर्याचारे, एषु त्रिष्वपि समयसारेषु-प्रवचनप्रधानेषु चकारद्वयमूचिंततपोवीर्याचारयोश्च 'चोएइ ' त्ति प्रेरयति यः किं कर्तुं स्थापयितुं के गण-यतिसमुदायरूपं, तथा आत्मानं चात् श्रोतृवर्ग च, 'सो अ'ति चकारस्यैवकारार्थत्वात् स एव गणी आचार्यः कथ्यते इति शेषः । अत्र ज्ञानाचारादिस्वरूपं किश्चिद् यथा “काले १ विणए २ बहुमाणे ३, उवहाणे ४ तहा अनिन्हवणे ५ । वंजण ६ अत्थ ७ तदुभए ८, अट्ठविहो णाणमायारो ॥१॥"
॥२२॥
