________________
मच्छा
चार
MAKENAREAKERY
चेव ॥१॥" पूर्वाभिहितनोदकानुमते कामशब्दः खलुशब्दोऽवधारणार्थे किम धारयति ? इमं सज्झायस्स पंचमं चेवांगं धम्म| कहा, जइ अ एवं । "तहवि अ न सबकालं, धम्मकहा जीइ सवपरिहाणी। नाउँ च खेत्तकालं, पुरिसं च पवेदए धम्मं ॥२॥"
सबकालं धम्मो न कहेअवो जओ पडिलेहणाइ संनमजोगाणं, सुत्तत्थपोरिसीण य, आयरिय-गिलाणमाइ किच्चाण य, परिहाणी भवति; अनो न काहिअत्तं कायव्वं । जया पुण धम्म कहेइ तया नाउं साधुसाधुणीण य बहुगच्छुबग्गहं खित्तं त्ति
ओमकाले बहूणं साहुसाहुणीण उवग्गहकरा इमे दागसड्ढादि भविस्संति, धम्म कहेइ रायाइपुरिसंवा नाउं कहिज्जा, महाकुले वा इमेण उवसंतेण पुरिसेण बहू उपसमंतीति कहिज्जत्ति, श्रीनिशीथमूत्रत्रयोदशोद्देशकमान्तगत-"जे भिक्खू काही वंदइ बंदतं वा साइज्जतो"-ति सूत्रचूर्णी-तथा या तरुणादीन् पुरुषान् अभियतत:-अभिमुखमागच्छत अनुजानाति-सुन्दरमागमनं भवतां, पुनरागमनं विधेयं, कार्य ज्ञाप्यमित्यादि प्रकारेण "साइ जे राः पादपूरणे” (८-२-२१७) इति प्राकृतसूत्रो- || क्लेरिकारः पादपूरणार्थः । गच्छस्य प्रत्यनोका शत्रुतुल्या स्यात् भगवदाज्ञाविराध कखादिति । द्वे अपि गाथाछन्दसी॥११४॥११५॥ वुढाणं तरुणाणं, रत्तिं अज्जा कहेइ जाधम्म। सागणिणी गुणसायर! पडिणीआ होइ गच्छस्स ॥ १६ ॥
व्याख्या-'बुडाण' वृद्धानां-स्थविराणां तरुणानां-यूनां पुरुषाणां केवलानामकेवलानां वा रत्ति ति “ सप्तम्या द्वितीया" (८-३-२३७) इति प्राकृतसूत्रेण सप्तमीस्थाने द्वितीयाविधानात् रात्रौ या आर्या गणिनी 'धम्म 'ति धर्मकथा कथयति, उपलक्षणखादिवसेऽपि या केवलपुरुषाणां धर्मकथां कथयति, गुणसागर ! हे इन्द्रभूते ! सा गणिनी गच्छस्य
K१३८॥ प्रत्यनीका भवति, अत्र च गणिनी ग्रहणेन शेषसाध्वीनामपि तथाविधाने प्रत्यनीकत्वमवसेयमिति । ननु कथं साध्व्यः केव
