________________
गच्छा
चार
॥११८
उग्घोसिय, ततो कुंभकारेण भाणगो भणिओ, भो ! इमं घोसेहिं । अप्पिणह तं पडलं, दुरूवगा तस्स कुंभकारस्स । मा भेदिहिही गाम, अन्नाणवि सत्त वासाणि ॥१॥ भाणगेण उग्धोसितं तं तेहिं दुरूवगवेहिं सो कुंभकारो खामिओ दिण्णो य से बइल्लो,इमो उवसंहारो, जइ ता तेहिं असंजएहिं अण्णाणीहिं होंतेहिं खामियं तेणवि खमियं किमंग पुण संजएहिं नाणीहिं जं कयं तंसई खमिया खमावेयत्वं च ॥ तथा एगो दमगो, तस्स चेडरूवाणि इस्सरगिहेसु सरयकाले पायस दर्दु पियरं ओभासति, अम्हवि पायस देहित्ति भणिते तेण गामे दुद्धतंदुले ओहारिऊण समप्पियं भारियाए पायसमुवसाहेहित्ति, सो अ पञ्चतगामो तत्थ चोरसेणा पडिया ते य गाम विलुलिउमाढत्ता, तस्स दमगस्स सो य पायसो सह थालीए हडो तं वेलं सो दमगो छेत्तं गतो, सो य छेत्ताओ तणं लुणिऊण आगओ, तं चिंतेति अज्ज चेडरूवेहि समं पायसं भोक्खेमित्ति, घरंगणपत्तस्स चेडरूवेहि रुयंतेहि कहियं तात ! बप्पेत्ति भणतेहिं सो य पायसो हडो, सो तणपूलियं छडेऊण गओ कोहाभिभूयो पेच्छति सेणाहिवस्स पुरओ पायसथालिय ठवियं, ते य चोरा पुण गामं पविट्ठा एगागी सेणाहियो चिट्ठइ, तेण य दमगेण असिएणं सीसं छिन्नं सेणाहिवस्स नट्ठो दमगो, ते य चोरा हयणायगा णट्ठा तेहि य गएहि मयकिच्चं काउं तस्स डहरतरओ भाया सो सेणाहियो अभिसितो, तस्स मायर्भागणीभाउज्जाइयाओ अखिसंति तुमं भाओ वेरिए जीवंते अच्छसि सेणाहिवत्तं काउं धिरत्थु ते जीवियरस, सो अमरिसेण गओ गहिओ दमगो जीवगेज्झो आणिओ निगलवेढिओ सयणमझगओ आसणहिओ सत्थं गहाय भणइ-रे रे भातिवेरिया ? कत्य ते आहणामिति, दमगेण भणियं जत्थ सरणागया पहरिजति तत्थ पहराहित्ति, एवं भणिए सयं चितेइ सरणागया णो पहरिज्जति, ताहे सो माउभगिणीसयणाणं च मुहं निरिक्खति तेहिं
PRIVAYERY
hescu